من Ming Ren هستم، Broker در RE/MAX Realtron.
نتیجه را همین اول روشن بگویم: در انتاریو، افزایش اجارهای که در آغاز نادرست بوده، برای همیشه نادرست نمیماند. بخش 136 قانون Residential Tenancies Act, 2006 (به اختصار RTA) یک مهلت یکساله تعیین میکند. اگر ظرف یک سال پس از تاریخی که مبلغ افزایشیافته برای نخستین بار دریافت شد، هیچ درخواستی به Landlord and Tenant Board (به اختصار LTB) ارائه نشود که در آن قانونی بودن آن افزایش بهطور واقعی به چالش کشیده شده باشد، آن افزایش قانونی فرض میشود. این ساعت از روز نخستین دریافت شروع میشود، نه از روزی که شما متوجه مشکل شدید. هرچه دیرتر متوجه شوید، زمان کمتری برایتان باقی میماند.
در این نوشته فقط سه موضوع اصلی را باز میکنم: این ساعت یکساله دقیقاً چگونه کار میکند، چرا افزایش بدون اخطار درست یک قاعده جداگانه دارد، و برای پس گرفتن پول اضافهای که پرداخت شده، تا چه روزی باید اقدام کرد.
موضوع اول: ساعت یکساله بخش 136 از تاریخ نخستین دریافت شروع میشود
بخش 136 دو قسمت دارد. بند (1) درباره خود اجاره است: اجارهای که یک سال یا بیشتر پیش دریافت شده، اجاره قانونی فرض میشود، مگر اینکه ظرف یک سال پس از تاریخی که آن مبلغ برای نخستین بار دریافت شد، درخواستی ارائه شده باشد و قانونی بودن اجاره دریافتی در آن درخواست محل اختلاف باشد. بند (2) درباره افزایش اجاره است: یک افزایش اجاره قانونی فرض میشود، مگر اینکه ظرف یک سال پس از تاریخی که آن افزایش برای نخستین بار دریافت شد، درخواستی ارائه شده باشد و قانونی بودن آن افزایش در آن درخواست محل اختلاف باشد.
سه نکته را نباید از دست داد. نخست، فقط یک تاریخ شروع وجود دارد: تاریخی که مبلغ افزایشیافته برای نخستین بار دریافت شد. این تاریخ، تاریخ صدور اخطار نیست و تاریخ روزی که شما مشکل را در سوابق بانکی پیدا کردید هم نیست. نخستین پرداختی با مبلغ جدید را در انتقالها، رسیدها یا دفتر اجاره پیدا کنید.
دوم، چیزی که جلوی «قانونی فرض شدن» را میگیرد، ناراضی بودن یا فرستادن یک ایمیل اعتراضی به موجر نیست؛ ارائه درخواست ظرف همان یک سال است، بهگونهای که قانونی بودن افزایش در آن درخواست محل اختلاف باشد. درخواستی درباره موضوعی دیگر که هرگز به مسئله اجاره نپردازد، ممکن است این ساعت را متوقف نکند.
سوم، متن بند (2) بخش 136 خود را به یک نوع نقص محدود نمیکند. ممکن است افزایش، قاعده اخطار در بخش 116 را رعایت نکرده باشد — دستکم ۹۰ روز اخطار کتبی، با فرم مورد تأیید Board و با ذکر اجاره جدید — یا بدون دستور Board برای افزایش بالاتر از سقف راهنما و بدون یک توافق معتبر، از سقف راهنمای سالانه بیشتر شده باشد، یا کمتر از ۱۲ ماه پس از افزایش قبلی انجام شده باشد. این نقصها در آغاز با هم فرق دارند، اما بخش 136 درباره همه آنها یک پرسش را مطرح میکند: آیا ظرف یک سال درخواستی ارائه شد که قانونی بودن آن را به چالش بکشد؟ اینکه یک نقص مشخص در یک پرونده خاص راه جبران دیگری هم دارد یا نه، پرسشی جداگانه است.
یک مثال کاملاً نمونه و ساختگی، فقط برای نشان دادن روش محاسبه: فرض کنید اجاره ماهانه ۱٬۸۰۰ دلار بوده (عدد نمونه) و بدون اخطار درست به ۱٬۹۰۰ دلار رسیده است (عدد نمونه)؛ یعنی از دید مستأجر ماهانه ۱۰۰ دلار اضافه. اگر مستأجر در ماه دهم پس از نخستین دریافت افزایش، درخواست بدهد، مبلغ اضافه تقریباً ۱۰۰ دلار برای هر ماه پرداختشده است. اگر تا پایان یک سال صبر کند، بخش 136 آن افزایش را قانونی فرض میکند و استدلال «این افزایش نادرست بود» تا حد زیادی بسته میشود.
موضوع دوم: افزایش بدون اخطار درست، نخست باطل است و سپس قاعده جداگانه بخش 135.1 را دارد
با افزایشی که بدون اخطار لازم در بخش 116 انجام شده، سختگیرانهتر برخورد میشود: طبق بند (4) بخش 116، چنین افزایشی باطل (void) است و موجر باید پیش از اعمال آن، اخطار تازهای بدهد.
سپس بخش 135.1، با عنوان «Rent increase deemed not void»، یک قاعده جداگانه اضافه میکند. افزایشی که در غیر این صورت طبق بند (4) بخش 116 باطل میبود، اگر مستأجر اجاره افزایشیافته را برای هر دوره اجاره، دستکم ۱۲ ماه پیاپی پرداخت کرده باشد، باطل فرض نمیشود. اگر این بند اعمال شود، بخش 116 رعایتشده فرض میشود.
یک استثنا را باید دقیق به خاطر سپرد: بخش 135.1 اعمال نمیشود اگر مستأجر ظرف یک سال پس از تاریخی که افزایش برای نخستین بار دریافت شد، درخواستی ارائه کرده باشد که در آن اعتبار آن افزایش محل اختلاف باشد. به زبان ساده، پرداخت ۱۲ ماه پیاپی و ارائه درخواست ظرف یک سال با یکدیگر در رقابتاند و اینکه کدام زودتر رخ دهد، میتواند نتیجه را تعیین کند.
توجه کنید که این دو ساعت، دو پرسش متفاوت میپرسند. بخش 135.1 میپرسد آیا اجاره افزایشیافته برای هر دوره اجاره، دستکم ۱۲ ماه پیاپی پرداخت شده است یا نه. بخش 136 میپرسد آیا ظرف یک سال درخواستی ارائه شده است یا نه. اینکه با یک ماه پرداختنشده یا ناقص چگونه برخورد میشود، موضوعی است که LTB بر اساس واقعیتهای هر پرونده تصمیم میگیرد؛ من اینجا به جای شما تصمیم نمیگیرم.
یک حرف روشن هم با موجران: راه جبرانی که خود بخش 116 به آن اشاره میکند، دادن یک اخطار تازه و درست است. حساب کردن روی یک سال پرداخت بیسروصدا برای پوشاندن یک افزایش ناقص، برنامه ضعیفتری است تا اینکه دفعه بعد، ۹۰ روز، فرم مورد تأیید و فاصله ۱۲ ماهه از ابتدا درست انجام شود و دفتر اجاره تمیزی هم برای نشان دادن وجود داشته باشد.
موضوع سوم: پس گرفتن پول از راه بخش 135 و فرم T1، با همان مهلت یکساله
مسیر پس گرفتن پول از بخش 135 میگذرد. مستأجر یا مستأجر پیشین میتواند از Board درخواست کند که دستور دهد موجر، سرپرست ساختمان یا نماینده موجر، پولی را که برخلاف این قانون دریافت یا نگه داشته است، بازگرداند. فرم مربوط در LTB، فرم T1 است: Tenant Application for a Rebate of Money the Landlord Owes. یکی از دلایل رایج در این فرم این است که موجر اجاره غیرقانونی دریافت کرده و مستأجر آن را پرداخته است.
مهلت در بند (4) بخش 135 محکم نوشته شده است: درباره درخواستی که بیش از یک سال پس از دریافت یا نگهداشتن پول برخلاف قانون ارائه شود، هیچ دستوری صادر نخواهد شد. پس خط بازپرداخت هم یک سال است و باید پرداخت به پرداخت بررسی شود، نه بهصورت یک دوره کلی تا آخرین چک اجاره. قدیمیترین پرداختهای اضافه، زودتر از دسترس خارج میشوند.
اگر اینها را کنار هم بگذاریم، ترتیب کار ساده است: تاریخ نخستین دریافت افزایش را مشخص کنید، حساب کنید از آن یک سال چقدر باقی مانده است، و بعد تصمیم بگیرید که به موجر نامه بنویسید، درخواست بدهید، یا هر دو را انجام دهید — بدون اینکه گفتوگوها شما را از مهلت عبور دهد. گفتوگو، ساعت قانونی را متوقف نمیکند.
یک قید را خود این بخش حفظ کرده است: بند (3) بخش 136 میگوید هیچچیز در این بخش، حق مستأجر برای درخواست جبران طبق بخش 122، در مهلتی که همان بخش تعیین میکند، را از او نمیگیرد. بخش 122 به نوع دیگری از افزایش مربوط است که بر پایه توافق انجام شده و در مسیری جدا از افزایشهای ناقص این نوشته قرار دارد. اگر افزایش شما با توافق انجام شده است، نتیجه یکساله بالا را ساده و مستقیم اعمال نکنید؛ نخست مسیر درست پرونده را مشخص کنید.
سه سوءبرداشت رایج
سوءبرداشت اول: «من نمیدانستم این افزایش نادرست است، پس یک سال باید از روزی حساب شود که فهمیدم.» نه. بخشهای 135 و 135.1 و 136 از زمان دریافت، یا از تاریخی که مبلغ برای نخستین بار دریافت شد، حساب میشوند. ندانستن، تاریخ شروع را جابهجا نمیکند.
سوءبرداشت دوم: «به موجرم ایمیل اعتراضی فرستادم، پس موضوع را به چالش کشیدهام.» به معنایی که این بخشها به کار میبرند، نه. چیزی که میتواند جلوی قانونی فرض شدن را بگیرد، درخواستی است که ظرف یک سال ارائه شود و قانونی بودن یا اعتبار افزایش در آن محل اختلاف باشد. ایمیل را بهعنوان سابقه نگه دارید، اما جای درخواست را نمیگیرد.
سوءبرداشت سوم: «واحد من از سقف راهنما معاف است، پس موجر هر طور بخواهد میتواند اجاره را بالا ببرد.» نه. معافیت طبق بخش 6.1، در جایی که اعمال شود، درباره مبلغ است؛ یعنی سقف راهنما. این معافیت، اخطار کتبی ۹۰ روزه یا فاصله ۱۲ ماهه میان افزایشها را حذف نمیکند. افزایش بدون اخطار درست همچنان میتواند مشمول بند (4) بخش 116 و بخش 135.1 شود. اینکه یک واحد مشخص واقعاً معاف هست یا نه، باید بر اساس واقعیتهای خودش ثابت شود.
اگر تازه امروز متوجه مشکل شدهاید، به این ترتیب عمل کنید
- تاریخ نخستین دریافت مبلغ افزایشیافته را از انتقالها، رسیدها یا دفتر اجاره پیدا کنید و آن را مشخص کنید؛ یک سال از همان تاریخ حساب میشود.
- کل پرونده افزایش را نگه دارید: آیا اخطاری وجود داشت، آیا با فرم مورد تأیید Board بود، چقدر زودتر داده شد، افزایش قبلی چه زمانی بود و اجاره چقدر بالا رفت.
- مبلغ اضافه را ماه به ماه جمع بزنید؛ اجاره قانونی را در برابر اجاره واقعاً پرداختشده بگذارید، نه یک عدد گرد و کلی.
- یک بار بهصورت کتبی به موجر بنویسید، نقص و مبلغ را روشن کنید و یک نسخه برای خودتان نگه دارید؛ اما منتظر پاسخ ماندن، شما را از مهلت یکساله عبور ندهد.
- اگر مهلت نزدیک است، ظرف یک سال به LTB درخواست بدهید (فرم T1 فرم معمول بازپرداخت است) و مطمئن شوید که در درخواست، قانونی بودن افزایش بهصراحت محل اختلاف قرار گرفته است؛ فرم و هزینه جاری را در سایت LTB بررسی کنید.
- اگر پرونده شامل افزایش توافقی، ادعای معافیت از سقف راهنما، مبلغ بزرگ یا سابقه پرداخت پیچیده است، پیش از ارائه درخواست، از یک وکیل انتاریو یا ارائهدهنده مجاز خدمات حقوقی بخواهید مسیر درست را مشخص کند.
با صداقت کار کنید و کار را درست انجام دهید. من Ming Ren هستم. اگر افزایش اجارهای با حسابوکتاب جور درنمیآید، از تاریخ نخستین دریافت و دفتر اجاره شروع کنید تا اسناد و تاریخها را یکییکی با هم بررسی کنیم.
این نوشته اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی. شکل اخطار، سابقه پرداخت و اینکه یک واحد از سقف راهنما معاف هست یا نه، همگی میتوانند بر نتیجه یک پرونده مشخص اثر بگذارند. پیش از اقدام، با یک وکیل انتاریو یا ارائهدهنده مجاز خدمات حقوقی مشورت کنید.
منابع اصلی: Residential Tenancies Act, 2006, S.O. 2006, c.17, ss.116, 135, 135.1, 136 (Ontario e-Laws، بررسیشده در نوامبر 2026)؛ دستورالعمل فرم T1 در LTB با عنوان Tenant Application for a Rebate of Money the Landlord Owes. ارقام ۱٬۸۰۰ و ۱٬۹۰۰ و ۱۰۰ دلار فقط نمونهاند و پرونده واقعی نیستند.
پرسشهای متداول
من نمیدانستم این افزایش نادرست است، پس یک سال باید از روزی حساب شود که فهمیدم؟
نه. بخشهای 135 و 135.1 و 136 از زمان دریافت، یا از تاریخی که مبلغ برای نخستین بار دریافت شد، حساب میشوند و ندانستن تاریخ شروع را جابهجا نمیکند.
به موجرم ایمیل اعتراضی فرستادم، پس موضوع را به چالش کشیدهام؟
به معنایی که این بخشها به کار میبرند، نه. چیزی که میتواند جلوی قانونی فرض شدن را بگیرد، درخواستی است که ظرف یک سال ارائه شود و قانونی بودن یا اعتبار افزایش در آن محل اختلاف باشد.
واحد من از سقف راهنما معاف است، پس موجر هر طور بخواهد میتواند اجاره را بالا ببرد؟
نه. معافیت طبق بخش 6.1 درباره مبلغ است و اخطار کتبی ۹۰ روزه یا فاصله ۱۲ ماهه میان افزایشها را حذف نمیکند.


