Ming RenBroker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage
☎ 647-779-9186

اجاره، موجر و مستأجر

در انتاریو فقط یک نوع ودیعه قانونی است؟ مبلغ، بهره و کاربرد ودیعه اجاره ماه آخر

نویسنده , Broker, RE/MAX Realtron Realty Inc. (دربارهٔ مینگ) · تاریخ انتشار

Ming Ren · Broker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage

→ همهٔ مقالات · اجاره، موجر و مستأجر · راهنمای جامع این دسته

من Ming Ren هستم، بروکر RE/MAX Realtron.

نتیجه روشن است: در انتاریو موجر فقط یک نوع ودیعه تضمینی می‌تواند بگیرد و آن ودیعه اجاره است که معمولاً «ودیعه ماه آخر» نامیده می‌شود. سقف آن اجاره یک دوره و حداکثر اجاره یک ماه است، فقط هنگام امضای قرارداد یا پیش از آن گرفته می‌شود، فقط برای آخرین دوره اجاره مصرف می‌شود و موجر باید هر سال بهره آن را با نرخ راهنمای افزایش اجاره همان سال به مستأجر بپردازد. ودیعه خسارت، حیوان خانگی و نظافت، با هر نامی، مجاز نیست.

نکته اول: مبلغ و زمان دریافت را قانون تعیین کرده است

بند 105 قانون Residential Tenancies Act, 2006 صریح است: تنها ودیعه تضمینی مجاز، ودیعه اجاره طبق بند 106 است. بند 106 سقف را تعیین می‌کند: حداکثر کمترِ میان اجاره یک دوره و اجاره یک ماه. در اجاره ماهانه یعنی حداکثر یک ماه؛ در اجاره هفتگی یعنی حداکثر یک هفته.

زمان هم مهم است: ودیعه فقط هنگام بستن قرارداد اجاره یا پیش از آن قابل مطالبه است. بعد از امضای قرارداد و اسباب‌کشی مستأجر، موجر نمی‌تواند برگردد و ودیعه دیگری بخواهد. تغییر موجر هم چیزی را عوض نمی‌کند؛ مالک جدید نمی‌تواند از مستأجری که قبلاً به موجر قبلی پرداخته، دوباره ودیعه بگیرد.

عبارت رایج «ماه اول و ماه آخر» دو چیز متفاوت است: ماه اول اجاره واقعی ماه اول است و ماه آخر همین ودیعه است. مجموع دو ماه عادی است؛ هر مبلغ اضافه با عنوان تضمین از خط قرمز رد می‌شود. یک استثنای کوچک وجود دارد: ودیعه قابل استرداد کلید یا فاب طبق بند 17 مقرره O. Reg. 516/06 مجاز است، اما فقط تا هزینه مستقیم مورد انتظار تعویض، و هنگام برگرداندن کلید باید پس داده شود.

نکته دوم: فقط برای ماه آخر — و بهره در هر سال

این ودیعه دقیقاً یک کاربرد دارد. بند 106(10) موجر را موظف می‌کند آن را برای اجاره آخرین دوره پیش از پایان اجاره‌نامه مصرف کند. نمی‌توان آن را بابت خسارت، نظافت یا قبض پرداخت‌نشده برداشت. اگر مستأجر سوراخی در دیوار گذاشت، موجر باید از مسیر درست آن را پیگیری کند؛ مقصد این پول از ابتدا در قانون مشخص شده است.

بهره همان چیزی است که بیشتر فراموش می‌شود. طبق بند 106(6)، موجر باید هر سال بهره ودیعه را با نرخی برابر راهنمای افزایش اجاره در زمان سررسید بپردازد. راهنمای منتشرشده انتاریو برای ۲۰۲۶ برابر ۲٫۱ درصد و برای ۲۰۲۷ برابر ۱٫۹ درصد است.

یک مثال توضیحی (اعداد فرضی، فقط برای نشان دادن محاسبه): برای ودیعه ۲٬۰۰۰ دلاری که بهره‌اش در ۲۰۲۶ سررسید می‌شود، بهره برابر است با ۲٬۰۰۰ × ۲٫۱٪ = ۴۲ دلار. در عمل، وقتی اجاره به‌طور قانونی بالا می‌رود، موجر می‌تواند از مستأجر بخواهد ودیعه را تا سطح اجاره جدید تکمیل کند و کسری را از بهره بدهکار کم کند، پس این دو اغلب همدیگر را خنثی می‌کنند. اما این تهاتر باید محاسبه و ثبت شود، نه اینکه با دست رد شود. اگر موجر بهره را به‌موقع نپردازد، بند 106(9) به مستأجر اجازه می‌دهد آن را از یک پرداخت اجاره بعدی کم کند.

تکمیل ودیعه را هم دقیق‌تر ببینیم، چون آن و بهره دو روی یک حساب‌اند. بعد از افزایش قانونی اجاره، ودیعه قبلی از یک ماه اجاره جدید کمتر می‌شود. بند 106(3) به موجر اجازه می‌دهد از مستأجر بخواهد ودیعه را تا سقف جدید تکمیل کند و بند 106(7) اجازه می‌دهد این کسری از بهره بدهکار کم شود و مبلغ کسرشده جزئی از ودیعه محسوب شود. مثال توضیحی: اجاره از ۲٬۰۰۰ به ۲٬۰۴۲ دلار می‌رسد، پس ودیعه ۴۲ دلار دیگر لازم دارد؛ اگر بهره بدهکار همان سال هم ۴۲ دلار باشد، این دو همدیگر را خنثی می‌کنند، مستأجر چیزی اضافه نمی‌پردازد و ودیعه ۲٬۰۴۲ دلار می‌شود. مهم این است که تاریخ و محاسبه ثبت شود تا هر دو طرف بدانند بهره هر سال کجا رفت. جمله شفاهی «بهره پوششش داد» سرآغاز اختلاف‌های سال‌ها بعد هنگام تخلیه است. عادت من این است: حوالی هر افزایش اجاره، سه خط کتبی برای مستأجر بفرستید — موجودی ودیعه، بهره بدهکار، مبلغ تکمیل — و اعداد تأییدشده را به سال بعد منتقل کنید.

نکته سوم: اگر ودیعه غیرقانونی گرفته شد، مدرک از بحث مهم‌تر است

مستأجری که ودیعه‌ای برخلاف قانون از او گرفته شده می‌تواند با فرم T1 به هیئت موجر و مستأجر (LTB) درخواست بازپرداخت مبلغ غیرقانونی بدهد و بهره پرداخت‌نشده ودیعه را هم مطالبه کند. آنچه این درخواست‌ها را تعیین می‌کند مدرک است: رسید، سوابق انتقال الکترونیک، قرارداد اجاره و ارتباطات کتبی. همه را نگه دارید.

به موجرها توصیه‌ام مستقیم است: ودیعه غیرقانونی دیر یا زود باید پس داده شود، شاید با بهره. از ابتدا فقط یک ودیعه قانونی ماه آخر بگیرید و مبلغ، تاریخ دریافت و نحوه رسیدگی به بهره هر سال را ثبت کنید. به مستأجرها: پیش از پرداخت بپرسید این مبلغ در قرارداد با چه نامی آمده است. اگر نامش با قواعد جور نیست، برای فرستادن پول عجله نکنید.

یک عادت کوچک ارزش شکل گرفتن دارد: همان روز دریافت ودیعه رسید صادر کنید. رسید باید تاریخ، مبلغ، پرداخت‌کننده، دریافت‌کننده و ماهیت پول را نشان دهد — ودیعه اجاره، برای مصرف در آخرین دوره اجاره. چه بعداً بهره حساب کنید، چه ودیعه را تکمیل کنید و چه در پایان اجاره تسویه کنید، آن رسید نقطه شروع است. بسیاری از اختلاف‌های ودیعه که تا آخر بحث می‌شوند، کمبودشان یک اصل نیست، همین یک برگ کاغذ است.

سه سوءبرداشت رایج

۱. «ودیعه برای خسارت است؛ معلوم است که هنگام تخلیه هزینه تعمیر را از آن کم می‌کنم.» در انتاریو نه. این ودیعه فقط برای آخرین دوره اجاره است؛ مطالبه خسارت از مسیر LTB می‌گذرد.

۲. «اگر اسمش را هزینه نظافت یا ضمانت بگذارم فرق می‌کند.» نام جدید ماهیت را عوض نمی‌کند. هر مبلغ تضمینی فراتر از ودیعه اجاره و ودیعه معقول کلید، با هر نامی، ناسازگار با قانون است.

۳. «بهره‌اش ناچیز است؛ لازم نیست حرفش را بزنیم.» بهره یک تکلیف قانونی است و با نرخ راهنمای سال سررسید محاسبه می‌شود — ۲٫۱ درصد در ۲۰۲۶. کوچک بودن مبلغ، تکلیف پرداخت، محاسبه و ثبت آن را از بین نمی‌برد.

پیش از جابه‌جایی پول، این ترتیب را پیشنهاد می‌کنم

  1. نام مبلغ را بررسی کنید: فقط ودیعه اجاره؛ اگر ودیعه کلید هست، مبلغ و شرط برگشت آن را جدا ثبت کنید.
  2. سقف را اعمال کنید: در اجاره ماهانه حداکثر یک ماه، در اجاره هفتگی حداکثر یک هفته، و فقط هنگام امضا یا پیش از آن.
  3. تاریخ، مبلغ و روش پرداخت را در قرارداد ثبت کنید و رسید را نگه دارید — یک نسخه برای هر طرف.
  4. بهره را هر سال با نرخ راهنمای سال سررسید حساب کنید؛ آن را بپردازید یا با تکمیل ودیعه تهاتر کنید، به‌صورت کتبی.
  5. در پایان اجاره، ودیعه را به‌موقع برای آخرین دوره اجاره مصرف کنید — هرگز برای خسارت، نظافت یا بدهی نه.

با صداقت و کار حرفه‌ای و دقیق. من Ming Ren هستم. ودیعه مبلغ کوچکی است که سهم بزرگی از اختلاف‌ها را می‌سازد؛ پس اول نام و اعداد را درست کنید تا اسناد را یکی‌یکی با هم مرور کنیم.


این مقاله اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی. نوع اجاره، دوره‌های اجاره و زمان‌بندی پرونده شما می‌تواند نتیجه را تغییر دهد؛ پیش از اقدام با وکیل یا ارائه‌دهنده مجاز خدمات حقوقی در انتاریو مشورت کنید و به فرم‌ها و راهنماهای جاری LTB تکیه کنید.

منابع اصلی: Residential Tenancies Act, 2006, S.O. 2006, c.17, ss.105, 106, 120؛ O. Reg. 516/06 s.17؛ راهنمای افزایش اجاره انتاریو (۲٫۱ درصد برای ۲۰۲۶، ontario.ca)؛ فرم T1 هیئت LTB (Ontario e-Laws و صفحات رسمی انتاریو، بررسی‌شده در نوامبر ۲۰۲۶). مبلغ ۲٬۰۰۰ دلار توضیحی است.

پرسش‌های متداول

ودیعه برای خسارت است؛ معلوم است که هنگام تخلیه هزینه تعمیر را از آن کم می‌کنم؟

در انتاریو نه. این ودیعه فقط برای آخرین دوره اجاره است؛ مطالبه خسارت از مسیر LTB می‌گذرد.

اگر اسمش را هزینه نظافت یا ضمانت بگذارم فرق می‌کند؟

نام جدید ماهیت را عوض نمی‌کند. هر مبلغ تضمینی فراتر از ودیعه اجاره و ودیعه معقول کلید، با هر نامی، ناسازگار با قانون است.

بهره‌اش ناچیز است؛ لازم نیست حرفش را بزنیم؟

بهره یک تکلیف قانونی است و با نرخ راهنمای سال سررسید محاسبه می‌شود — ۲٫۱ درصد در ۲۰۲۶. کوچک بودن مبلغ، تکلیف پرداخت، محاسبه و ثبت آن را از بین نمی‌برد.

این مقاله به زبان‌های دیگر: 中文English

راهنمای جامع این دسته:راهنمای کامل اجاره در انتاریو برای موجر و مستأجر: قراردادها، ودیعه، افزایش اجاره و LTB

Ming Ren

نویسندهٔ این مقاله: Ming Ren، کارگزار (Broker) در RE/MAX Realtron Realty Inc. برای پرسش‌های مربوط به خرید، فروش یا اجاره می‌توانید مستقیم با من تماس بگیرید: 647-779-9186، mingrenrealty@gmail.com.

معرفی نویسندهدربارهٔ مینگتماس با مینگ

می‌خواهید دربارهٔ خانه‌تان صحبت کنیم؟

می‌توانید مستقیم تماس بگیرید یا کد را برای افزودن مینگ در WeChat اسکن کنید.

کد QR ویچت (WeChat) مینگ
برای افزودن در WeChat اسکن کنید

راهنمای محله‌ها بر اساس شهر

همهٔ شهرها ←
☎ تماس با مینگارزیابی رایگان