من Ming Ren هستم، بروکر RE/MAX Realtron.
اول اصل مطلب را بگویم: وقتی در یک خانه اجارهای در انتاریو ساس پیدا میشود، درمان معمولاً اول وظیفه صاحبخانه است، نه موضوع بحثی درباره اینکه چه کسی ساس را وارد خانه کرده است. صاحبخانه درمان را ترتیب میدهد و پیگیری میکند؛ مستأجر باید سریع و کتبی گزارش بدهد، واحد را طبق دستور آماده کند و اجازه بدهد گروه درمان طبق برنامه وارد شود. اگر این دو وظیفه از هم جدا بماند، بیشتر اختلافها از بین میرود.
مسیر پرهزینهای که میبینم این است که دو طرف هفتهها بحث میکنند و در همین مدت ساس به واحد کناری میرسد و مشکل یک واحد به مشکل کل یک طبقه تبدیل میشود. در ادامه فقط سه موضوع را بررسی میکنیم: چرا قانون اول به صاحبخانه نگاه میکند، وظیفه همکاری مستأجر تا کجا است، و در چه شرایطی واقعاً ممکن است بخشی از هزینه به مستأجر برسد.
۱. قانون میپرسد خانه قابل سکونت هست یا نه، نه اینکه ساس از کجا آمده است
بند (۱) ماده ۲۰ قانون Residential Tenancies Act, 2006 روشن است: صاحبخانه مسئول است که مجموعه مسکونی، از جمله واحدهای اجارهای داخل آن، را در وضعیت تعمیر مناسب و قابل سکونت نگه دارد و استانداردهای سلامت، ایمنی، مسکن و نگهداری را رعایت کند. بند (۲) ماده ۲۰ اضافه میکند که این وظیفه حتی اگر مستأجر پیش از امضای قرارداد از خرابی موجود خبر داشته باشد، همچنان برقرار است.
برای آفات، یک استاندارد استانی مشخصتر هم وجود دارد. بر اساس بند (۲) ماده ۲ مقرره O. Reg. 517/06، مگر در مواردی که طور دیگری مقرر شده باشد، صاحبخانه باید اطمینان حاصل کند که استانداردهای نگهداری آن مقرره رعایت میشود. ماده ۴۶ میگوید مجموعه مسکونی باید بهطور معقول عاری از جوندگان، جانوران موذی و حشرات باشد، روشهای نابودی جوندگان و حشرات باید مطابق قانون قابلاعمال شهرداری یا استان باشد، و سوراخها و منافذ ساختمانی که واحد اجارهای دارد باید پوشانده یا درزبندی شود تا از ورود جوندگان، جانوران موذی، حشرات و دیگر آفات جلوگیری شود. نحوه ارتباط این استاندارد استانی با آییننامه استاندارد ملک هر شهرداری متفاوت است، پس مقررات محلی را بررسی کنید؛ اما وظیفه کلی صاحبخانه بر اساس ماده ۲۰ در هر حال از بین نمیرود.
راهنمای تفسیری شماره ۵ هیئت صاحبخانه و مستأجر (LTB) درباره وظایف نگهداری نیز در همین جهت است: آلودگی به آفات نمونه کلاسیک واحدی است که قابل سکونت نیست. بندی در قرارداد که بگوید «آفات مشکل مستأجر است» این نتیجه را عوض نمیکند. ماده ۴ قانون میگوید بندی در قرارداد اجاره که با قانون ناسازگار باشد باطل است. این وظیفه بر عهده صاحبخانه است و با یک بند قرارداد از بین نمیرود.
روی دیگر موضوع هم مهم است: وظیفه صاحبخانه انجام اقدامات درمانی معقول و بهموقع است، نه تضمین اینکه یک بار سمپاشی برای همیشه کافی باشد. ساس اغلب به بیش از یک نوبت درمان نیاز دارد. اگر صاحبخانه سریع پاسخ بدهد، یک شرکت حرفهای بیاورد، پیگیری برنامهریزی کند و واحدهای همسایه را بررسی کند، کامل نبودن نوبت اول بهتنهایی نقض وظیفه نیست. مشکل از سکوت، تأخیر، یک سمپاشی صوری و بعد رها کردن کار شروع میشود.
۲. درمان کار صاحبخانه است؛ آماده کردن واحد کار مستأجر است
این خط را هر دو طرف اجاره به خاطر بسپارند:
| کار | صاحبخانه | مستأجر |
|---|---|---|
| هنگام کشف | سریع بررسی کند و درمان حرفهای ترتیب بدهد | سریع و کتبی گزارش بدهد، با تاریخ، محل و عکس |
| خود درمان | شرکت کنترل آفات را بیاورد، بازرسی مجدد ترتیب بدهد و در صورت نیاز واحدهای مجاور را هماهنگ کند | واحد را دقیقاً طبق دستور شرکت آماده کند |
| ورود | برای تعمیر، دستکم ۲۴ ساعت پیش اطلاع کتبی بدهد که دلیل، روز و ساعتی بین ۸ صبح تا ۸ شب را مشخص کند (ماده ۲۷) | اجازه بدهد گروه درمان در زمان مقرر وارد شود و بدون دلیل رد نکند |
| هزینه | هزینه درمان معمول را بپردازد | خودش شرکت نگیرد و اول قبض درمان را نپردازد |
| پیگیری | اگر یک نوبت کافی نبود، اقدامات معقول را ادامه بدهد | هر نوبت دوباره همکاری کند و سوابق کتبی را نگه دارد |
آمادهسازی جزئیات کوچکی نیست. معمولاً شامل شستن و در کیسه گذاشتن ملحفه و لباس طبق دستور، خالی کردن کمدهای مشخص و دور کردن مبلمان از دیوار است. فهرست خود شرکت کنترل آفات را دنبال کنید، نه حدس خودتان را. آمادهسازی ضعیف اثر درمان را کم میکند و کسی که بیش از همه آسیب میبیند همان کسی است که هنوز در آن واحد میخوابد.
قواعد ورود صاحبخانه را هم مقید میکند. ماده ۲۷ برای ورود بهمنظور تعمیر یا انجام کار، دستکم ۲۴ ساعت اطلاع کتبی میخواهد که دلیل، روز و ساعتی بین ۸ صبح تا ۸ شب را مشخص کند. صاحبخانه باید این روند را رعایت کند و مستأجر نیز نباید ناراحتی را به رد نامحدود تبدیل کند؛ اگر گروه درمان نتواند وارد شود، مشکل کنار تخت شما باقی میماند.
۳. در چه شرایطی ممکن است هزینه واقعاً به مستأجر برسد؟
هزینه درمان معمول بر عهده صاحبخانه است. دو استثنای محدود وجود دارد و طرفی که به آنها استناد میکند باید آنها را ثابت کند.
نخست ماده ۳۴ است: مستأجر مسئول تعمیر خسارت نامتناسبی است که از رفتار عمدی یا ناشی از بیاحتیاطی خود مستأجر، یکی از ساکنان دیگر یا شخصی که مستأجر اجازه ورود او را داده است، ایجاد شده باشد. این یعنی خسارت عمدی یا ناشی از بیاحتیاطیِ اثباتشده، نه این گمان که ساس «حتماً» در سفر همراه مستأجر برگشته است. گمان بهتنهایی معمولاً برای انتقال کل قبض درمان کافی نیست.
دوم، همکاری نکردنی است که بهطور قابل اثبات درمان را گرانتر کند: بارها آماده نکردن واحد یا رد کردن ورود در زمانهای مقرر، بهطوری که درمان شکست بخورد و نوبتهای اضافی لازم شود. صاحبخانهای که آن بخش اضافی را مطالبه میکند همچنان به سابقه نیاز دارد: چه زمانی اطلاع داده شد، چه زمانی واحد آماده نبود و چه هزینه اضافیای در پی آمد. بدون این سابقه، هیئت فقط دو روایت متضاد پیش رو دارد.
یک مثال ساخته خودم، صرفاً مثالی، برای نشان دادن نحوه طرح این تقسیم: فرض کنید یک واحد معمولاً به دو نوبت نیاز دارد با مجموع مثالی ۱۲۰۰ دلار؛ این بر عهده صاحبخانه است. اگر دو بار رد کردن ورود، نوبت سومی را لازم کند با هزینه اضافی مثالی ۵۰۰ دلار، صاحبخانه ممکن است فقط همان ۵۰۰ دلار را مطالبه کند و باز هم باید ارتباط آن را ثابت کند. این اعداد صرفاً مثالی هستند و نرخ هیچ شرکتی نیستند.
اگر صاحبخانه اقدام نکند، مستأجر مجبور نیست فقط صبر کند. میتوانید به بخش اجرای استانداردهای ملک شهرداری خود شکایت کنید و درخواست بازرسی بدهید، و میتوانید درخواست مستأجر درباره نگهداری (Form T6) ثبت کنید و از هیئت بخواهید مشخص کند آیا صاحبخانه ماده ۲۰ را نقض کرده است و دستورهایی مانند دستور انجام کار و کاهش اجاره (rent abatement) صادر کند. قویترین ترتیب این است: اول اطلاع کتبی، بعد نگه داشتن مدارک، و سپس این دو مسیر. برای فشار آوردن اجاره را نگه ندارید؛ در انتاریو پرداخت کمتر از اجاره کامل بهراحتی میتواند بدهی اجاره محسوب شود و شما را در موضع دفاعی قرار دهد.
سه سوءبرداشت رایج
«مشخص کنید چه کسی ساس را آورده است، همان شخص میپردازد.» قانون از این ترتیب استفاده نمیکند. قانون اول میپرسد آیا صاحبخانه وظیفه قابل سکونت نگه داشتن خانه را انجام داده است یا نه. خسارت عمدی یا ناشی از بیاحتیاطیِ اثباتشده بحث جداگانه ماده ۳۴ است.
«در قرارداد نوشته شده آفات مشکل من است و من امضا کردهام.» بندی در قرارداد اجاره که با Residential Tenancies Act, 2006 ناسازگار باشد باطل است. خبر داشتن از مشکل پیش از امضا نیز وظیفه ماده ۲۰ صاحبخانه را از بین نمیبرد.
«یک بار سمپاشی کردند و هنوز ساس هست، پس صاحبخانه حتماً وظیفهاش را نقض کرده است.» لزوماً نه. پرسش این است که آیا صاحبخانه اقدامات معقول، بهموقع و ادامهدار انجام میدهد یا نه. یک نوبت ناقص با پیگیری واقعی با نادیده گرفتن گزارش فرق دارد.
اگر امروز ساس پیدا کردید، این پنج کار را به ترتیب انجام دهید
- از آنچه پیدا کردهاید با تاریخ عکس بگیرید و همان روز کتبی به صاحبخانه اطلاع بدهید: کدام اتاق، چه زمانی پیدا شد و درخواست بازرسی و درمان. یک نسخه برای خودتان نگه دارید.
- وقتی فهرست آمادهسازی شرکت کنترل آفات رسید، مورد به مورد انجامش بدهید و از واحد آماده عکس بگیرید. برای شستوشو و جابهجایی مبلمان پیش از رسیدن گروه درمان وقت بگذارید.
- اطلاع ورود صاحبخانه را بررسی کنید: دستکم ۲۴ ساعت پیش، کتبی، با ساعتی بین ۸ صبح تا ۸ شب. سپس حاضر باشید و اجازه بدهید درمان مقرر انجام شود.
- هر نوبت را ثبت کنید: تاریخ، شرکت و نتیجه. اگر ساس برگشت، فوراً دوباره کتبی گزارش بدهید، نه فقط تلفنی.
- اگر صاحبخانه درمان ترتیب نداد یا خواست کل قبض را از شما بگیرد، اجاره را نگه ندارید و همانجا با پرداخت موافقت نکنید. اطلاعها، عکسها و سوابق درمان را جمع کنید، شکایت استاندارد ملک شهرداری و Form T6 را بررسی کنید و در صورت نیاز از یک وکیل یا دستیار حقوقی دارای مجوز در انتاریو مشاوره بگیرید.
کار حرفهای و دقیق، پایه اعتماد است. من Ming Ren هستم. اگر با اختلاف نگهداری خانه اجارهای یا اختلاف مستأجر روبهرو هستید، اطلاعها و سوابق را بیاورید تا اسناد را مورد به مورد با هم بررسی کنیم.
این مقاله فقط اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی محسوب نمیشود. آییننامه استاندارد ملک شهرداری شما، نوع مسکن و مدارک پروندهتان میتواند نتیجه را تغییر دهد. پیش از هر اقدامی با یک وکیل یا دستیار حقوقی دارای مجوز در انتاریو مشورت کنید.
منابع اصلی: Residential Tenancies Act, 2006, S.O. 2006, c.17, ss.4, 20, 27, 34 (Ontario e-Laws، بررسیشده در نوامبر ۲۰۲۶)؛ O. Reg. 517/06, ss.2, 46 (Ontario e-Laws)؛ LTB Interpretation Guideline 5 (Tribunals Ontario). اعداد ۱۲۰۰ دلار و ۵۰۰ دلار صرفاً مثالی هستند و نرخ واقعی نیستند.
پرسشهای متداول
مشخص کنید چه کسی ساس را آورده است، همان شخص میپردازد؟
قانون از این ترتیب استفاده نمیکند. قانون اول میپرسد آیا صاحبخانه وظیفه قابل سکونت نگه داشتن خانه را انجام داده است یا نه؛ خسارت عمدی یا ناشی از بیاحتیاطیِ اثباتشده بحث جداگانه ماده ۳۴ است.
در قرارداد نوشته شده آفات مشکل من است و امضا کردهام؛ آیا ملزم هستم؟
بندی در قرارداد اجاره که با Residential Tenancies Act, 2006 ناسازگار باشد باطل است. خبر داشتن از مشکل پیش از امضا نیز وظیفه ماده ۲۰ صاحبخانه را از بین نمیبرد.
یک بار سمپاشی کردند و هنوز ساس هست، پس صاحبخانه حتماً وظیفهاش را نقض کرده است؟
لزوماً نه. پرسش این است که آیا صاحبخانه اقدامات معقول، بهموقع و ادامهدار انجام میدهد یا نه؛ یک نوبت ناقص با پیگیری واقعی با نادیده گرفتن گزارش فرق دارد.


