من Ming Ren هستم، Broker در RE/MAX Realtron.
نتیجه را همین اول بگویم: در قانون Residential Tenancies Act, 2006 انتاریو (RTA) هیچ بندی نیست که بهصراحت بگوید مستأجر حق ندارد دوربین نصب کند. پس موجر نمیتواند فقط با گفتن «من موجرم، برش دار» دستور برداشتن بدهد و قطعاً نمیتواند خودش وارد واحد شود و دستگاه را بردارد. آنچه واقعاً میتوانید پیگیری کنید سه چیز مشخص است: آیا دستگاه برای دیگران مزاحمت اساسی ایجاد میکند، آیا نصب آن به واحد خسارت زده است، و آیا قفل در عوض شده است. اینکه لنز چه چیزی را میبیند، صدا ضبط میکند یا نه، و چطور نصب شده است، مشخص میکند دستتان چه ابزاری دارید. اول واقعیتها را روشن کنید، بعد اقدام کنید.
نکته اول: شما «اثر» را مدیریت میکنید، نه خود دستگاه را
مستأجرها معمولاً زنگ ویدیویی را برای جلوگیری از دزدی بستهها نصب میکنند و این هدف بهخودیخود غیرقانونی نیست. مشکل از جهت لنز شروع میشود. لنزی که فقط جلوی در خود مستأجر را میگیرد با لنزی که مستقیم روبهروی در همسایه است و آمدوشد آن خانواده را ثبت میکند، یک چیز نیست.
مواد ۲۲ و ۲۳ قانون RTA اول خود موجر را محدود میکند. ماده ۲۲ میگوید موجر نباید در بهرهمندی معقول مستأجر از واحد و مجموعه مسکونی مزاحمت اساسی ایجاد کند. ماده ۲۳ میگوید موجر نباید مستأجر را آزار دهد، مانع او شود، مجبور یا تهدید کند یا در کارش دخالت کند. وقتی همسایه از فیلمبرداری شکایت میکند، اگر به مستأجرِ صاحب دوربین بیش از حد فشار بیاورید، یا اثر واقعی بر خانواده دیگر را نادیده بگیرید، هر دو طرف ممکن است موضوع را به حساب شما بگذارند. مستأجر میتواند طبق ماده ۲۹ به Landlord and Tenant Board (LTB) درخواست بدهد و دستورها طبق ماده ۳۱ و مواد مرتبط صادر میشود.
در برابر آن، وقتی رفتار یک مستأجر بر مستأجر دیگر اثر میگذارد، ابزار موجر ماده ۶۴ است. اگر رفتار مستأجر، ساکن واحد یا شخصی که مستأجر اجازه ورودش را داده، در بهرهمندی معقول موجر یا مستأجر دیگر مزاحمت اساسی ایجاد کند، یا به حق قانونی دیگر آنان لطمه بزند، موجر میتواند اخطار پایان اجاره بدهد که در عمل همان فرم N5 است. در این اخطار باید دلیل نوشته شود و به مستأجر ۷ روز فرصت داده شود رفتار را متوقف کند؛ اگر در این مدت اصلاح کند — مثلاً زاویه لنز را تغییر دهد یا ضبط پیوسته راهرو را قطع کند — اخطار بیاثر میشود. واژه کلیدی «اساسی» است؛ ناراحتی همسایه بهتنهایی خودکار کافی نیست و LTB بر اساس واقعیتها تصمیم میگیرد. زاویه لنز، ضبط شبانهروزی و اینکه دوربین گذرگاه مشترک را میگیرد یا داخل خانه کسی را، همان جزئیاتی است که باید دقیق ثبت کنید.
اگر واحد کاندو باشد، یک لایه دیگر هم هست: راهرو معمولاً بخش مشترک (common elements) تحت مدیریت شرکت کاندو است، پس باید declaration و by-laws و قوانین شرکت را هم بررسی کنید. شما بهعنوان مالک باید گامهای معقول بردارید تا مستأجرتان قوانین را رعایت کند.
نکته دوم: نحوه نصب قابل پیگیری است، اما ورود برای برداشتن دستگاه نه
فعلاً اینکه دوربین چه میبیند را کنار بگذارید؛ خود نصب دو موضوع دارد.
نخست، خسارت. طبق ماده ۳۴، مستأجر مسئول جبران خسارت نامتناسب (undue damage) به واحد یا مجموعه است که عمداً یا از روی بیاحتیاطی توسط خودش، ساکنان یا اشخاص مجاز از طرف او ایجاد شده باشد. سوراخکاری روی چارچوب در، سیمکشی روکار یا برداشتن زنگ قبلی، اول طبق قرارداد اجاره درباره تغییرات بررسی میشود و بعد طبق ماده ۳۴ درباره تعمیر — نه با نگهداشتن ساده ودیعه، که در انتاریو جداگانه محدودیت دارد.
دوم، قفل. طبق ماده ۳۵، مستأجر بدون رضایت موجر حق ندارد سیستم قفل درِ ورودی واحد یا مجموعه را تغییر دهد. زنگ ویدیویی معمولی قفل نیست و معمولاً مشمول این ماده نمیشود؛ اما زنگ هوشمند یکپارچه با قفل که مغزی قفل قبلی را عوض کرده باشد ممکن است مشمول شود و موجر میتواند به LTB درخواست بدهد.
خط قاطع اینجاست: حتی اگر مطمئن باشید دستگاه مشکل دارد، خودتان آن را حل نمیکنید. ماده ۲۵ از حریم خصوصی حمایت میکند و مواد ۲۶ و ۲۷ ورود را تنظیم میکند. ورود بدون اخطار فقط به موقعیتهای قانونی مانند اضطرار محدود است. ورود با اخطار کتبی معمولاً دستکم ۲۴ ساعت اطلاع قبلی میخواهد و باید برای دلیلی باشد که قانون فهرست کرده است، مانند بررسی وضعیت تعمیرات. «برداشتن دوربین مستأجر» در آن فهرست نیست. اگر بدون اختیار وارد شوید یا دستگاه را بردارید، همان مستأجر میتواند نقض مواد ۲۲ و ۲۳ و ۲۷ را مطرح کند و شما از موضع حق به موضع دفاع میروید. مسیر همیشه این است: مکاتبه کتبی، قرارداد یا قوانین کاندو، و در صورت نیاز N5 و LTB — هرگز پیچگوشتی.
نکته سوم: ضبط صدا از ضبط تصویر جدیتر است و راهنمای حریم خصوصی درباره تناسب است
بسیاری از زنگها علاوه بر تصویر، صدا هم ضبط میکنند و همین ریسک را عوض میکند.
ماده ۱۸۴ قانون Criminal Code شنود آگاهانه یک private communication (ارتباط خصوصی) با هر وسیلهای را جرم میداند، با استثنای ماده 184(2)(a) وقتی مبدأ یا گیرنده مورد نظر، صریح یا ضمنی، رضایت داده باشد. اینکه گفتوگوی دو نفر در راهرو، که گمان میکردند کسی نمیشنود، ارتباط خصوصی محسوب میشود یا نه، به این بستگی دارد که گوینده بهطور معقول انتظار داشته باشد شنیده نمیشود. این قانون برای راهروی آپارتمان پاسخ آمادهای ندارد. این موضوعی نیست که موجر دربارهاش تصمیم بگیرد یا اجرایش کند: همسایهای که چنین نگرانیای دارد باید مشاوره حقوقی بگیرد یا با پلیس تماس بگیرد. کار شما این است که کتبی از مستأجر بخواهید صدا را خاموش یا محدود کند و این مکاتبه را نگه دارید.
درباره حریم خصوصی بهطور کلی، راهنمای نظارت ویدیویی Information and Privacy Commissioner of Ontario (IPC Ontario) عمدتاً برای نهادهای مشمول قوانین دسترسی و حریم خصوصی انتاریو نوشته شده است، اما حس تناسب آن برای قضاوت موجر مفید است: نظارت باید هدف مشروع داشته باشد، تا حد امکان کممزاحمت باشد، بیش از نیاز هدف ضبط نکند، با اطلاعرسانی همراه باشد تا مردم بدانند، و ضبطها امن نگه داشته شود و بیش از نیاز حفظ نشود. برای جلوی در، یعنی: فقط جلوی در خود مستأجر، فعالسازی با حرکت بهجای ضبط پیوسته، خاموش کردن صدای غیرضروری و هرگز پخش随意 کلیپهای همسایهها. وقتی مستأجر تصاویر را صرفاً برای هدف شخصی یا خانوادگی جمع میکند، قانون حریم خصوصی فدرال با آن برخورد متفاوتی دارد — اما موضوع تمام نمیشود، چون پرسش RTA درباره مزاحمت اساسی همچنان باید پاسخ داده شود.
یک مثال صرفاً توضيحی: مستأجری زاویه زنگ را طوری تنظیم میکند که فقط بخش کوچکی از پادری جلوی در خودش را بگیرد و صدا را خاموش میکند و همسایه شکایتش را پس میگیرد، بدون اینکه هیچ اخطار رسمی صادر شود (موقعیت توضيحی، نه پرونده واقعی). بیشتر این اختلافها بر سر زاویه و صداست، نه خود زنگ.
سه سوءتفاهم رایج
سوءتفاهم اول: «در قرارداد چیزی درباره دوربین نیست، پس هیچ کاری از دستم برنمیآید.» اینطور نیست. حتی بدون بند قراردادی، اگر رفتار مزاحمت اساسی برای مستأجر دیگر ایجاد کند، ماده ۶۴ در دسترس است. نمیتوانید خود دستگاه را بهصورت کلی ممنوع کنید؛ میتوانید اثر آن را از مسیر درست پیگیری کنید.
سوءتفاهم دوم: «ملک مال من است، پس میتوانم وارد شوم و دوربین را بردارم.» نمیتوانید. ورود باید با مواد ۲۶ و ۲۷ منطبق باشد و برداشتن وسایل مستأجر دلیل قانونی ورود با اخطار نیست. انجام آن توسط خودتان میتواند همزمان مواد ۲۲ و ۲۳ و ورود غیرقانونی را مطرح کند.
سوءتفاهم سوم: «مشکل فقط تصویر است؛ ضبط صدا بهتنهایی اشکالی ندارد.» برعکس است. وقتی گفتوگوی آرام راهرو ضبط شود، بحث دیگر فقط RTA نیست؛ موضوع شنود ارتباط خصوصی طبق ماده ۱۸۴ Criminal Code است. خاموش کردن صدا معمولاً اولین گامی است که در این گفتوگوها پیشنهاد میکنم.
اگر امروز همسایه شکایت کرد، پیشنهاد میکنم به این ترتیب عمل کنید
- شکایت را با واقعیت بنویسید: کدام واحد، از چه تاریخی، لنز به کجا اشاره میکند و چه چیزی را ضبط کرده است — نه فقط اینکه همسایه ناراضی است.
- قرارداد اجاره و در کاندو قوانین شرکت را برای بندهای مربوط به وسایل جلوی در، سوراخکاری و تغییرات و استفاده از بخشهای مشترک بخوانید و بررسی کنید نصب، قفل را عوض کرده است یا نه.
- به مستأجرِ صاحب دوربین کتبی بنویسید و درخواستهای مشخص بدهید: لنز فقط جلوی در خودش را بگیرد، صدا خاموش شود و از ضبط پیوسته پرهیز شود — با مهلت پاسخ روشن و همهچیز بهصورت کتبی.
- اگر برای بازدید نیاز به ورود دارید، دقیقاً طبق ماده ۲۷ عمل کنید: دستکم ۲۴ ساعت اخطار کتبی با دلیل قانونی، و داخل واحد فقط همان چیزی را ببینید که اخطار پوشش میدهد — به دستگاه دست نزنید و آن را برندارید.
- اگر مستأجر اصلاح نکرد و اثر به مزاحمت اساسی رسید، صدور N5 طبق ماده ۶۴ را در نظر بگیرید و واقعیتها و فرصت ۷ روزه اصلاح را بنویسید. اگر از رسیدن به آستانه مطمئن نیستید، اول از وکیل انتاریو یا ارائهدهنده مجاز خدمات حقوقی مشاوره بگیرید.
- جایی که صدا، پخش کلیپ یا امنیت شخصی مطرح است، خودتان تصمیم حقوقی نگیرید. کتبی بنویسید که شخص آسیبدیده باید مشاوره حقوقی بگیرد یا با پلیس تماس بگیرد و پرونده گامهایی را که برداشتهاید نگه دارید.
کار درست و صادقانه، روش کار من است. من Ming Ren هستم — پیش از بحث درباره ماندن یا نماندن زنگ، ببینید لنز روبهروی کیست، صدا ضبط میکند یا نه و نصب چه چیزی را تغییر داده است، و اسناد و واقعیتها را یکییکی با هم بررسی میکنیم.
این مقاله اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی. متن قرارداد شما، قوانین کاندو، واقعیتهای واقعی دوربین و ارزیابی LTB میتواند نتیجه را تغییر دهد، پس پیش از اقدام با وکیل انتاریو مشورت کنید.
منابع اصلی: Residential Tenancies Act, 2006, ss.22, 23, 25, 27, 31, 34, 35, 64 (Ontario e-Laws)؛ IPC Ontario, Guidelines for Using Video Surveillance Cameras in Public Places؛ Criminal Code, s.184 (Justice Laws Website)، همگی در نوامبر ۲۰۲۶ بررسی شدند. موقعیت تنظیم زنگ در بالا مثال توضيحی است، نه پرونده واقعی.
پرسشهای متداول
در قرارداد چیزی درباره دوربین نیست، پس هیچ کاری از دستم برنمیآید؟
اینطور نیست. حتی بدون بند قراردادی، اگر رفتار مزاحمت اساسی برای مستأجر دیگر ایجاد کند، ماده ۶۴ در دسترس است؛ نمیتوانید خود دستگاه را کلی ممنوع کنید اما میتوانید اثر آن را از مسیر درست پیگیری کنید.
ملک مال من است، پس میتوانم وارد شوم و دوربین را بردارم؟
نمیتوانید. ورود باید با مواد ۲۶ و ۲۷ منطبق باشد و برداشتن وسایل مستأجر دلیل قانونی ورود با اخطار نیست و انجام آن توسط خودتان میتواند مواد ۲۲ و ۲۳ و ورود غیرقانونی را مطرح کند.
مشکل فقط تصویر است و ضبط صدا بهتنهایی اشکالی ندارد؟
برعکس است. وقتی گفتوگوی آرام راهرو ضبط شود، بحث دیگر فقط قانون اجاره نیست و موضوع شنود ارتباط خصوصی طبق ماده ۱۸۴ قانون کیفری است؛ خاموش کردن صدا معمولاً اولین گام پیشنهادی است.


