من Ming Ren هستم، بروکر RE/MAX Realtron.
اول، اصل مطلب را ساده بگویم: نه، نمیتوانید مستقیم جلوی آن را بگیرید. هیچ قانون انتاریویی نمیگوید مستأجر نباید در واحد اجارهای مراقبت خانگی از کودک انجام دهد، و یک جمله «فقط استفاده مسکونی» در اجارهنامه هم اخطار پایان اجاره نیست. موجر در عمل فقط سه چیز در اختیار دارد: اینکه تعداد کودکان از سقف مراقبت از کودک استان بیشتر است یا نه، اینکه این فعالیت واقعاً بر دیگران اثر گذاشته یا نه، و اینکه پهنهبندی محل خانه آن را اجازه میدهد یا نه. اول این سه چیز را بررسی کنید، بعد درباره قدم بعدی تصمیم بگیرید.
نکته اول: کودکان را بشمارید — سقف استانی مراقبت از کودک یک خط قطعی است
تعدادها را قانون اجاره تعیین نمیکند، بلکه Child Care and Early Years Act, 2014 (CCEYA) تعیین میکند. ماده ۶(۱) از این اصل شروع میکند که اداره محلی که در آن از کودک مراقبت میشود به مجوز مرکز مراقبت از کودک نیاز دارد. سپس ماده ۶(۳) دو وضعیت بدون مجوز را برای مراقبت در خانه باقی میگذارد:
- بدون نظارت نهاد (مراقبت بدون مجوز): در هر لحظه حداکثر پنج کودک، و از میان آنها حداکثر سه کودک زیر دو سال. «کودک» در این قانون یعنی شخص زیر ۱۳ سال (ماده ۲)، پس کودکان مدرسهای که بعد از کلاس میآیند هم حساب میشوند؛ و کمک کردن یک بزرگسال دوم سقف پنج کودک را بالا نمیبرد (ماده ۶(۸)).
- با نظارت یک نهاد دارای مجوز مراقبت خانگی از کودک: یک ارائهدهنده میتواند در هر لحظه حداکثر از شش کودک مراقبت کند، باز هم با حداکثر سه کودک زیر دو سال، و نهاد باید از همه کودکان حاضر در محل باخبر شده باشد.
شمارشی که بیشتر مردم در آن اشتباه میکنند، کودکان خود ارائهدهنده است. طبق ماده ۶(۵)، کودکان خود ارائهدهنده که در محل حاضرند جزو مجموع حساب میشوند — به جز کودکی که چهار ساله یا بزرگتر است و هیچ روزی حساب نمیشود، و برای مراقبتی که در یک سال از اول سپتامبر به بعد ارائه شود، کودکی که در همان سال چهار ساله میشود نیز حساب نمیشود.
یک مثال که خودم ساختهام و اعدادش فقط برای نشان دادن روش شمارش است: مستأجر یک کودک دوساله خودش را دارد و سه کودک همسایه را میپذیرد. این میشود چهار کودک در یک لحظه، یعنی داخل سقف بدون مجوز. دو کودک دیگر اضافه شود، مجموع شش میشود — از خط پنج کودک گذشته است و این مراقبت دیگر در وضعیت بدون مجوز قرار نمیگیرد. ارائهدهنده بدون مجوز همچنین باید طبق ماده ۱۲، پیش از شروع مراقبت بهصورت کتبی به والدین بگوید که مجوز ندارد و سابقه این اطلاعرسانی را دستکم دو سال نگه دارد. این وظیفه میان مستأجر و والدین است، اما هنگام پرسیدن سؤالهایتان ارزش پرسیدن دارد.
نکته دوم: عبارت اجارهنامه دلیل پایان اجاره نیست — RTA به اثر و غیرقانونی بودن نگاه میکند
در Residential Tenancies Act, 2006 (RTA) هیچ مقررهای مراقبت خانگی از کودک را ممنوع نمیکند، و ماده ۴ شروط اجارهنامهای را که با این قانون ناسازگار باشند بیاعتبار میداند. آنچه موجر میتواند به کار بگیرد دلایل عمومی پایان اجاره در همین قانون است، و هر یک به واقعیتهای زیر آن نیاز دارد:
- مزاحمت اساسی (ماده ۶۴): موجر فقط وقتی میتواند اخطار بدهد که رفتار مستأجر، یا شخصی که مستأجر به مجموعه راه داده، بهطور اساسی در بهرهمندی معقول موجر یا مستأجر دیگر از مجموعه مسکونی، یا در یک حق، امتیاز یا منفعت قانونی دیگر آنها، اختلال ایجاد کند. تاریخ پایان نمیتواند زودتر از روز بیستم پس از ابلاغ اخطار باشد و باید به مستأجر هفت روز فرصت داده شود که رفتار را متوقف یا اصلاح کند؛ اگر مستأجر ظرف همان هفت روز اصلاح کند، اخطار بیاعتبار است (ماده ۶۴(۲) و (۳)). توجه کنید این دلیل دقیقاً درباره چیست: رفتار مشخص — بسته شدن ورودی هنگام تحویل و تحویل گرفتن کودکان، سر و صدا، تصرف فضاهای مشترک — و اثر آن، نه خود واژه «مراقبت از کودک».
- کسبوکار غیرقانونی (ماده ۶۱): موجر میتواند اخطار بدهد وقتی مستأجر در واحد یا مجموعه مرتکب عمل غیرقانونی شود یا تجارت، کسبوکار یا شغل غیرقانونی انجام دهد؛ برای دلیلی که به مواد مخدر غیرقانونی مربوط نیست، تاریخ پایان نمیتواند زودتر از روز بیستم پس از ابلاغ باشد. مراقبتی که بهروشنی از سقفهای بدون مجوز CCEYA فراتر رفته و هیچ توافق نظارتی پشت آن نیست، از آن نوع الگوی واقعی است که شاید بتوان زیر این ماده مطرحش کرد. برداشت یک همسایه که «بچهها خیلی زیادند» آن را پیش نمیبرد.
- خسارت (مواد ۶۲ و ۶۳): اگر این فعالیت از روی عمد یا سهلانگاری خسارت ناروا ایجاد کند، آن یک خط جداگانه است. با خسارت مثل خسارت رفتار کنید؛ آن را در بحث مراقبت از کودک قاطی نکنید.
یک ماده خود موجر را مقید میکند: طبق ماده ۲۲، موجر نباید بهطور اساسی در بهرهمندی معقول مستأجر از واحد اختلال ایجاد کند. عوض کردن قفل، قطع کردن خدمات، یا ایستادن دم در و برحذر داشتن والدین مشکل را حل نمیکند — بلکه میتواند موجر را به طرف پاسخگو در یک درخواست تبدیل کند. وقتی موجر در همان ساختمان حداکثر سه واحدی زندگی میکند و بهرهمندی خود او تحت تأثیر است، ماده ۶۵ اخطار دیگری با تاریخ پایان نه زودتر از روز دهم پیشبینی میکند، اما آستانه همچنان مزاحمت اساسی است.
نکته سوم: پهنهبندی و حقوق بشر خطوط بیرونیاند، و بیمه یک سؤال کتبی است
فراتر از شمارش و اثر، دو چیز بهآسانی از قلم میافتد:
پهنهبندی. قانونی بودن مراقبت خانگی از کودک در خانه مشخص شما به پهنهبندی شهرداری هم بستگی دارد و هر شهرداری قواعد خودش را مینویسد. برای نمونه در تورنتو، Zoning By-law 569-2013 مراقبت خانگی خصوصی از کودک (Private Home Daycare) را کاربری جداگانهای میداند و آن را با شرطهایی در بسیاری از پهنههای مسکونی اجازه میدهد؛ در پهنه R، محوطه بازی کودکان باید حصار داشته باشد و نمیتواند در حیاط جلو یا حیاط جانبی چسبیده به خیابان باشد. اینکه ملک شما در کدام شهر و کدام پهنه است باید قطعه به قطعه با شهرداری بررسی شود — قواعد تورنتو را به شهر دیگری تعمیم ندهید. برای واحد کاندومینیوم، یک لایه دیگر هم اضافه کنید: declaration و by-laws شرکت کاندو.
حقوق بشر. ماده ۲ Human Rights Code انتاریو از رفتار برابر در تصرف محل سکونت حمایت میکند و وضعیت خانوادگی (family status) یکی از دلایل حمایتشده است. پس دلایل موجر در چنین موضوعی باید بر واقعیتها و رفتاری تکیه کند که میتوان نوشت — تعداد، ساعت، سر و صدا، خسارت — نه بر جملههایی درباره دوست نداشتن حضور کودکان در خانه یا نخواستن اجاره دادن به افراد دارای کودک. ثبت رفتار و قضاوت درباره آدمها دو چیز متفاوتاند.
بیمه. اینکه بیمهنامه خود موجر با مراقبت خانگی مستأجر چگونه رفتار میکند چیزی نیست که متن اولیه بیمهنامهای برای نقل کردنش داشته باشم، و از طرف بیمهگر حدس نمیزنم. تنها قدم عملی این است: به کارگزار یا شرکت بیمه خودتان کتبی بگویید چند کودک درگیرند و آیا نظارت نهاد وجود دارد یا نه، و بخواهید کتبی تأیید کنند که پوشش شما تحت تأثیر قرار میگیرد یا نه.
سه سوءبرداشت رایج
سوءبرداشت اول: «در اجارهنامه نوشته فقط استفاده مسکونی، پس به محض اینکه برای نگهداری کودکان پول بگیرد قرارداد را نقض کرده و باید برود.» یک شرط اجارهنامه بهتنهایی دلیل پایان اجاره نیست. اجاره فقط طبق RTA میتواند پایان یابد و RTA دلیلی به نام «مراقبت خانگی از کودک» ندارد. آنچه باید با آن جور شود ماده ۶۴ مزاحمت اساسی یا ماده ۶۱ کسبوکار غیرقانونی است — و هر دو به واقعیت نیاز دارند.
سوءبرداشت دوم: «دو بزرگسال به او کمک میکنند، پس میتواند کودک بیشتری بپذیرد.» نمیتواند. مراقبت بدون مجوز در هر لحظه سقف پنج کودک دارد و ماده ۶(۸) میگوید تعداد ارائهدهندگان آن را تغییر نمیدهد. آنچه در جهت عکس از قلم میافتد این است که کودکان زیر چهار سال خود او در شمارش جا میگیرند.
سوءبرداشت سوم: «بچهها پر سر و صدا هستند، پس همینطوری اخطار میدهم.» اخطار ماده ۶۴ یک دوره اصلاح داخلی دارد: رفتار مشخص را بنویسید، هفت روز برای توقف یا اصلاح فرصت بدهید، و اگر مستأجر اصلاح کرد اخطار بیاعتبار است. اخطاری که فقط با کلمات کلی از «نقض اجارهنامه و مزاحمت برای دیگران» حرف میزند، در هیئت موجر و مستأجر (LTB) سخت قابل دفاع خواهد بود.
اگر امروز فهمیدید مستأجرتان در خانه از کودکان نگهداری میکند، این ترتیب را پیشنهاد میکنم
- هنوز موضع نگیرید. اول چهار چیز را بپرسید: بیشترین تعداد کودکان حاضر در یک لحظه، چند نفر زیر دو سالاند، سن کودکان خودش چقدر است، و آیا با یک نهاد دارای مجوز مراقبت خانگی از کودک توافق نظارت دارد یا نه — و از او بخواهید با ایمیل جواب بدهد تا سابقه کتبی داشته باشید.
- خودتان طبق ماده ۶(۳) و (۵) CCEYA شمارش را انجام دهید و ببینید داخل سقفهای بدون مجوز میافتد یا نه. اگر شمارش جور درنیامد، اعداد را بنویسید و از یک وکیل بخواهید بررسی کند.
- ترتیب کار را کتبی به کارگزار یا شرکت بیمه خودتان اطلاع دهید و تأیید کتبی بخواهید که پوشش شما تحت تأثیر هست یا نه. پاسخ را نگه دارید.
- پهنهبندی شهرداری ملک را بررسی کنید: آیا مراقبت خانگی از کودک در آن قطعه اجازه دارد و با چه شرطهایی؟ اگر واحد کاندومینیوم است، declaration و by-laws را هم بررسی کنید.
- اگر مستأجران دیگر، یا خود شما، واقعاً تحت تأثیرید، از امروز سابقه مشخص نگه دارید: تاریخ، ساعت، رفتار چه بود و چه کسی تحت تأثیر قرار گرفت — نه فقط یک یادداشت که «خیلی پر سر و صدا بود».
- فقط وقتی سابقه از آن پشتیبانی میکند، اخطار را در نظر بگیرید: مزاحمت اساسی طبق ماده ۶۴، با رفتار نوشتهشده و دوره کامل هفتروزه اصلاح؛ ماده ۶۱ فقط جایی که تعدادها، بر پایه واقعیتهایی که میتوانید نشان دهید، از سقفها گذشته باشند. پیش از ابلاغ اخطار یا درخواست به LTB، از یک وکیل انتاریویی در امور موجر و مستأجر بخواهید مدارکتان را بازبینی کند.
- در تمام این مدت قفل عوض نکنید، خدمات را قطع نکنید و جلوی والدین را هنگام تحویل و تحویل گرفتن نگیرید. ابزار شما سابقه، اخطار و درخواست به LTB است — نه فشار دم در.
من Ming Ren هستم. وقتی مراقبت خانگی مستأجر روی میز شما میآید، اول کودکان را بشمارید، دوم به اثر نگاه کنید و آخر پهنهبندی را بررسی کنید — و اسناد و واقعیتها را یکییکی مرور کنید.
این مقاله اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی. ترکیب کودکان، پهنهبندی، اسناد کاندو و واقعیتهای مربوط به اثر، همگی میتوانند نتیجه را در یک پرونده مشخص تغییر دهند؛ پیش از اقدام با یک وکیل دارای مجوز در انتاریو مشورت کنید.
منابع اصلی: Child Care and Early Years Act, 2014, S.O. 2014, c.11, Sched.1, ss.2, 6, 12؛ Residential Tenancies Act, 2006, S.O. 2006, c.17, ss.4, 22, 61, 62, 63, 64, 65؛ Human Rights Code, R.S.O. 1990, c.H.19, s.2؛ City of Toronto Zoning By-law 569-2013 (Private Home Daycare و شرطهای پهنه R) (Ontario e-Laws و City of Toronto، بررسیشده در نوامبر ۲۰۲۶). کودک خود مستأجر و تعداد کودکان تحت مراقبت در مثال، اعداد نمونهاند و پرونده واقعی نیستند.
پرسشهای متداول
در اجارهنامه نوشته فقط استفاده مسکونی، پس به محض اینکه برای نگهداری کودکان پول بگیرد باید برود؟
یک شرط اجارهنامه بهتنهایی دلیل پایان اجاره نیست؛ اجاره فقط طبق RTA میتواند پایان یابد و RTA دلیلی به نام «مراقبت خانگی از کودک» ندارد. آنچه باید با آن جور شود ماده ۶۴ مزاحمت اساسی یا ماده ۶۱ کسبوکار غیرقانونی است — و هر دو به واقعیت نیاز دارند.
دو بزرگسال به او کمک میکنند، پس میتواند کودک بیشتری بپذیرد؟
نمیتواند. مراقبت بدون مجوز در هر لحظه سقف پنج کودک دارد و ماده ۶(۸) میگوید تعداد ارائهدهندگان آن را تغییر نمیدهد؛ آنچه در جهت عکس از قلم میافتد این است که کودکان زیر چهار سال خود او در شمارش جا میگیرند.
بچهها پر سر و صدا هستند، پس همینطوری اخطار میدهم؟
اخطار ماده ۶۴ یک دوره اصلاح داخلی دارد: رفتار مشخص را بنویسید، هفت روز برای توقف یا اصلاح فرصت بدهید، و اگر مستأجر اصلاح کرد اخطار بیاعتبار است. اخطاری که فقط با کلمات کلی از «نقض اجارهنامه و مزاحمت برای دیگران» حرف میزند، در LTB سخت قابل دفاع خواهد بود.


