من Ming Ren هستم، بروکر RE/MAX Realtron.
اول، نتیجه را ساده بگویم: در انتاریو هیچ قاعده واحدی وجود ندارد که بگوید «در هر اتاقخواب حداکثر دو نفر» برای همه خانههای اجارهای. قانون Residential Tenancies Act, 2006 (RTA) خودش هیچ عددی برای تعداد افراد تعیین نمیکند، و موجر هم نمیتواند در اجارهنامه عدد سختگیرانهتری بنویسد و انتظار داشته باشد آن عدد بر قانون غلبه کند. عددی که واقعاً قابل اجراست از آییننامه استانداردهای ملکی شهری میآید که خانه در آن قرار دارد. روندی که واقعاً میتوان از آن استفاده کرد از RTA میآید. و یک خط را اصلاً نمیتوان رد کرد: بر اساس Human Rights Code، نمیتوان از قاعده تعداد افراد برای کنار گذاشتن خانوادههای دارای فرزند استفاده کرد. اینها سه پرسش جدا هستند و قاطی کردن آنها همان جایی است که موجران به دردسر میافتند.
یک: عدد در آییننامه شهرداری است و از شهری به شهر دیگر فرق میکند
هر شهرداری در انتاریو آییننامه استانداردهای ملکی خودش را تصویب میکند و استانداردهای سکونت در همان آییننامه نوشته شده است. تورنتو نمونه خوبی برای بررسی است. بخش 629-25 از فصل 629 آییننامه شهرداری تورنتو (Toronto Municipal Code, Chapter 629, s.629-25) سه لایه الزام درباره مساحت تعیین میکند:
| لایه | استاندارد تورنتو | معنایش |
|---|---|---|
| اتاق قابل سکونت به طور کلی | حداکثر یک نفر به ازای هر ۹ متر مربع مساحت قابل سکونت | یک خط کلی برای تراکم اتاق است، نه به تنهایی فرمول اتاقخواب |
| اتاق خواب برای یک نفر | دستکم ۶ متر مربع، با یک ضلع دستکم ۲ متر | مساحت کافی در اتاقی که بیش از حد باریک است، باز هم قبول نیست |
| اتاق خواب برای دو نفر یا بیشتر | دستکم ۴ متر مربع برای هر نفر | پرسش اتاقخواب معمولاً به همین قاعده برمیگردد |
دو نکته در اندازهگیری بهراحتی اشتباه میشود. اتاق قابل سکونت باید روی دستکم نیمی از مساحتش ارتفاع سقف دستکم ۱٫۹۵ متر داشته باشد، و مساحت زیر سقفی که ارتفاعش کمتر از ۱٫۴ متر است در مساحت اتاق خواب حساب نمیشود. اتاقهای زیرشیروانی و زیرزمین با سقف شیبدار، در قانون اغلب کوچکتر از چیزی حساب میشوند که روی زمین به نظر میرسند.
یک مثال صرفاً توضیحی، با عددهایی که خودم برای نشان دادن روش محاسبه ساختهام: اتاقخوابی با ۷ متر مربع مساحت قابل استفاده، برای یک نفر از خط ۶ متر مربع رد میشود، اما دو نفر دستکم ۸ متر مربع لازم دارند، پس کافی نیست. اتاقخواب ۱۰ متر مربعی آزمون مساحت را برای دو نفر، که ۸ متر مربع لازم دارند، رد میکند، اما برای سه نفر، که ۱۲ متر مربع لازم دارند، رد نمیکند. این محاسبه تورنتو است و فقط درباره مساحت — ارتفاع سقف، حداقل ضلع و بقیه الزامها هم باید بررسی شوند و آییننامه شهر دیگر ممکن است عددهای کاملاً متفاوتی داشته باشد. عددهای ۹، ۶ و ۴ تورنتو را هرگز به شهرداری دیگری منتقل نکنید.
یک خطای ارجاع را هم اصلاح کنم، چون زیاد میشنوم: آییننامه استانی O. Reg. 517/06، یعنی استانداردهای نگهداری بر اساس RTA، هیچ عددی برای تعداد افراد در هر اتاقخواب ندارد. ماده ۱۷ آن درباره نگهداری سیستمهای گرمایشی است. وقتی شماره ماده اشتباه باشد، هر نتیجهای که روی آن ارجاع ساخته شود هم اشتباه میشود.
دو: اگر استاندارد واقعاً نقض شده باشد، تنها راه موجر ماده ۶۷ قانون RTA است
وقتی آییننامه محلی بررسی شد و سکونت به طور مستمر واقعاً از خط رد شده بود، موجر باز هم نمیتواند قفل را عوض کند، خدمات را قطع کند یا دستور تخلیه بدهد. ماده ۶۷ قانون RTA یک روند مرحلهدار تعیین میکند:
- نقض باید مستمر باشد. ماده 67(1) میخواهد که تعداد افرادی که به طور مستمر (on a continuing basis) در واحد ساکناند باعث نقض استانداردهای سلامت، ایمنی یا مسکنِ مقرر در قانون شده باشد. مهمانی که چند شب میماند مشمول این ماده نیست.
- تاریخ پایان اجاره نمیتواند زودتر از روز بیستم باشد. بر اساس ماده 67(2)، اخطار موجر باید جزئیات دلیل را بنویسد و از مستأجر بخواهد ظرف هفت روز تعداد ساکنان را کم کند تا با استانداردهای قانونی منطبق شود.
- اگر مستأجر ظرف هفت روز تعداد را کم کند، اخطار باطل میشود. بر اساس ماده 67(3)، کاهش کافی در همان هفته اخطار را باطل میکند. فقط اگر تعداد کم نشود، موجر میتواند به Landlord and Tenant Board (LTB) درخواست بدهد و این هیئت تصمیم میگیرد که ازدحام بیش از حد وجود دارد یا نه و آیا دستور تخلیه صادر شود یا نه.
خلاصه اینکه ازدحام با عددهای مساحت در آییننامه محلی ثابت میشود، نه با احساس موجر که خانه «شلوغ به نظر میرسد»، و برخورد با آن از مسیر اخطار، فرصت اصلاح و تصمیم LTB میگذرد — نه اقدام خودسرانه.
سه: موجر نمیتواند قاعده سختگیرانه خودساختهای بر خانوادهها تحمیل کند
این همان لایهای است که بیشترین ریسک را ایجاد میکند. ماده ۲ قانون Human Rights Code رفتار برابر در مسکن را تضمین میکند و family status (وضعیت خانوادگی) یکی از دلایل حمایتشده است. راهنمای کمیسیون حقوق بشر انتاریو (OHRC) درباره مسکن اجارهای روشن میگوید معیارهایی که موجر در انتخاب مستأجر میتواند به کار ببرد مجموعه محدودی است که در مقررات آمده — مانند اطلاعات درآمد، بررسی اعتبار و سابقه اجاره — و اینکه ساکنان قصد دارند اتاقخوابها را چطور تقسیم کنند در میان آنها نیست.
در عمل، این موضوع سه مرز میکشد. اول، موجر نمیتواند متقاضی را به دلیل داشتن فرزند رد کند یا واحد را با عنوان «فقط بزرگسالان» تبلیغ کند. دوم، موجر نمیتواند آییننامه محلی را کنار بگذارد و قاعدهای مانند «در هر اتاقخواب، هر چقدر هم بزرگ باشد، فقط یک نفر» بسازد تا خانواده بزرگتری را به عددی کمتر از نتیجه محاسبه مساحت آییننامه محدود کند — حد قابل اجرا حد آییننامه است، نه سلیقه موجر. سوم، ماده 83(3)(e) قانون RTA مستقیماً از مستأجران حمایت میکند: اگر دلیل درخواست این باشد که واحد در اشغال کودکان است و آن سکونت ازدحام بیش از حد محسوب نمیشود، LTB نباید دستور تخلیه صادر کند.
طرف دیگر را هم باید گفت: حمایت حقوق بشری مجوز سکونت بدون هیچ حدی نیست. اگر تعداد افراد یک خانوار، با سنجش بر اساس استانداردهای مساحت آییننامه محلی، واقعاً به ازدحام مستمر برسد، ماده ۶۷ همچنان در دسترس است. آنچه Code حذف میکند تبعیض و قواعد خودساخته است، نه خود استانداردهای سکونت.
سوءبرداشتهای رایج
سوءبرداشت یک: «در اجارهنامه نوشتهام حداکثر چهار نفر، پس هر چه بالاتر از آن باشد تصمیم با من است.» شرط اجارهنامه نمیتواند بر RTA یا Human Rights Code غلبه کند. اینکه سکونت از خط رد شده یا نه با آییننامه محلی سنجیده میشود و اقدام درباره آن از ماده ۶۷ پیروی میکند. یک جمله در اجارهنامه جای هیچکدام از این دو مرحله را نمیگیرد.
سوءبرداشت دو: «قانون انتاریو برای هر اتاقخواب سقف دو نفر گذاشته است.» چنین قاعده سراسری وجود ندارد. این ادعا معمولاً از استاندارد مساحت یک شهر، یا یک فرض طراحی در قواعد ساختمانی، میآید که طوری تکرار شده که گویی سقف عمومی تعداد افراد است. شهر را بررسی کنید، اتاق را اندازه بگیرید، و تازه آن وقت پاسخ وجود دارد.
سوءبرداشت سه: «بچهها زیادند، پس موجر میتواند از خانواده بخواهد بروند.» نه. اگر سکونت کودکان بر اساس آییننامه به ازدحام بیش از حد نرسد، ماده 83(3)(e) صدور دستور تخلیه بر آن اساس را ممنوع میکند، و «بچه زیاد» را به خودی خود دلیل دانستن، ریسک تبعیض بر اساس family status را به همراه دارد.
اگر میخواهید واحدی را اجاره بدهید یا با مشکل ازدحام روبهرو هستید، این ترتیب را پیشنهاد میکنم
- مشخص کنید خانه در کدام شهرداری است و بندهای فعلی سکونت در آییننامه استانداردهای ملکی همان شهر را بگیرید؛ شماره بخش و عددهای دقیق را در پرونده نگه دارید و عددهای شهر دیگر را جایگزین نکنید.
- مساحت قابل استفاده و کوچکترین ضلع هر اتاق خواب را اندازه بگیرید و ارتفاع سقف را بررسی کنید — ارتفاع لازم روی دستکم نیمی از مساحت، و حذف بخشهای کمارتفاع از محاسبه.
- تعداد قانونی را اتاق به اتاق بر اساس استاندارد محلی حساب کنید و با ساکنان واقعی مقایسه کنید؛ ساکنان مستمر را از مهمانان کوتاهمدت جدا کنید.
- در انتخاب مستأجر فقط آنچه را مقررات اجازه میدهد بپرسید. سن کودکان یا برنامه تقسیم اتاقها را نپرسید و در تبلیغ یا اجارهنامه سقف خودساخته برای تعداد افراد نگذارید.
- اگر ازدحام مستمر تأیید شد، کتبی ارتباط بگیرید و سوابق را نگه دارید. اگر اخطار پایان اجاره لازم شد، آن را دقیقاً بر اساس بازههای ۲۰ روزه و ۷ روزه ماده ۶۷ آماده کنید و پیش از ابلاغ، فرم درست را با یک وکیل انتاریو یا LTB بررسی کنید. هرگز خودسرانه تخلیه نکنید.
من Ming Ren هستم. پیش از اجاره دادن یک خانه، اتاقها را درست اندازه بگیرید و اول آییننامه محلی را بخوانید — ما بر اساس عددها و متن واقعی مقررات، یکییکی پیش میرویم.
این مقاله اطلاعات عمومی است، نه مشاوره حقوقی. نسخه فعلی آییننامه شهرداری شما، اندازههای واقعی واحد و خط زمانی پروندهتان میتواند نتیجه را تغییر دهد. پیش از اقدام با یک وکیل در انتاریو مشورت کنید.
منابع اصلی: Residential Tenancies Act, 2006, ss.67, 83(3)(e) (Ontario e-Laws)؛ Toronto Municipal Code, Chapter 629, s.629-25 (متن منتشرشده شهر تورنتو)؛ Human Rights Code, s.2 و راهنمای کمیسیون حقوق بشر انتاریو درباره مسکن اجارهای؛ O. Reg. 517/06، بررسیشده در نوامبر ۲۰۲۶ — هیچ عددی برای تعداد ساکنان ندارد و ماده ۱۷ آن درباره سیستمهای گرمایشی است. اتاقخوابهای ۷ و ۱۰ متر مربعی بالا عددهای توضیحیاند، نه یک پرونده واقعی.
پرسشهای متداول
اگر در اجارهنامه حداکثر چهار نفر نوشته باشم، آیا بیش از آن تخلف است و تصمیم با من است؟
شرط اجارهنامه نمیتواند بر RTA یا Human Rights Code غلبه کند. اینکه سکونت از خط رد شده یا نه با آییننامه محلی سنجیده میشود و اقدام درباره آن از ماده ۶۷ پیروی میکند. یک جمله در اجارهنامه جای هیچکدام از این دو مرحله را نمیگیرد.
آیا قانون انتاریو برای هر اتاقخواب سقف دو نفر گذاشته است؟
چنین قاعده سراسری وجود ندارد. این ادعا معمولاً از استاندارد مساحت یک شهر، یا یک فرض طراحی در قواعد ساختمانی، میآید که طوری تکرار شده که گویی سقف عمومی تعداد افراد است. شهر را بررسی کنید، اتاق را اندازه بگیرید، و تازه آن وقت پاسخ وجود دارد.
اگر خانواده بچههای زیادی داشته باشد، آیا موجر میتواند از آنها بخواهد بروند؟
نه. اگر سکونت کودکان بر اساس آییننامه به ازدحام بیش از حد نرسد، ماده 83(3)(e) صدور دستور تخلیه بر آن اساس را ممنوع میکند، و «بچه زیاد» را به خودی خود دلیل دانستن، ریسک تبعیض بر اساس family status را به همراه دارد.


