Ming RenBroker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage
☎ 647-779-9186

قوانین و مقررات

سگ شما در خانه کسی را گاز گرفت: قانون انتاریو مسئولیت مالک را چگونه تعیین می‌کند

نویسنده , Broker, RE/MAX Realtron Realty Inc. (دربارهٔ مینگ) · تاریخ انتشار

Ming Ren · Broker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage

→ همهٔ مقالات · قوانین و مقررات · راهنمای جامع این دسته

من Ming Ren، بروکر RE/MAX Realtron هستم.

پاسخ کوتاه: در انتاریو، این‌که پس از گازگرفتگی سگ باید خسارت بپردازید یا نه، پیش از هر چیز به این بستگی دارد که طبق قانون Dog Owners' Liability Act «مالک» محسوب می‌شوید یا نه؛ نه به این‌که سگ پیش‌تر آرام بوده و نه به این‌که شما بی‌احتیاطی کرده‌اید یا نه. ماده 2 مسئولیت را مستقیم بر عهده مالک می‌گذارد و شخص آسیب‌دیده لازم نیست ثابت کند شما می‌دانستید سگ ممکن است گاز بگیرد. تنها عامل قانونی که می‌تواند مبلغ خسارت را کاهش دهد، تقصیر خود شخص آسیب‌دیده است. پول تنها یک مسیر است: دادگاه می‌تواند درباره خود سگ نیز دستور صادر کند، از بستن قلاده و پوزه‌بند و نگه‌داشتن سگ در ملک مالک تا معدوم کردن آن، و پیت‌بول‌ها تابع ممنوعیت جداگانه و سخت‌گیرانه‌تری هستند.

۱. چه کسی مالک محسوب می‌شود و چرا مسئولیت مطلق است

ماده 1 «مالک» را به‌صورت فراگیر تعریف می‌کند: شخصی که سگ را در تصرف دارد یا آن را پناه می‌دهد نیز مالک محسوب می‌شود و اگر مالک صغیر باشد، شخصی که مسئول نگهداری اوست نیز در حکم مالک است. بنابراین مالک لزوماً کسی نیست که سگ را خریده یا ثبت کرده و ممکن است بیش از یک مالک وجود داشته باشد. طبق ماده 2(2)، اگر سگ چند مالک داشته باشد، مسئولیت آنان تضامنی است؛ یعنی شخص آسیب‌دیده می‌تواند تمام مبلغ را از هر یک از آنان مطالبه کند.

ماده 2(1) سرچشمه مسئولیت است: مالک در برابر خسارت ناشی از گاز گرفتن یا حمله سگ به شخص دیگر یا حیوان خانگی مسئول است. طرف حمایت‌شده فقط انسان نیست و حیوانات خانگی دیگران را نیز دربر می‌گیرد. ماده 2(3) جمله کلیدی قانون است: مسئولیت مالک به آگاهی او از تمایل سگ به حمله وابسته نیست و به تقصیر یا سهل‌انگاری او نیز بستگی ندارد. این همان مسئولیت مطلق است؛ جملاتی مانند «قبلاً هرگز کسی را گاز نگرفته»، «معمولاً آرام است» یا «قلاده داشت» مسئولیت را از بین نمی‌برد.

همان بند راه کاهش را نیز مشخص می‌کند: دادگاه باید خسارت را به نسبت درجه‌ای که تقصیر یا سهل‌انگاری خود خواهان در ایجاد خسارت نقش داشته، کاهش دهد. یک مثال صرفاً توضیحی (نه آمار و نه پرونده قضایی): اگر دادگاه کل خسارت را 12,000 دلار (رقم توضیحی) ارزیابی کند و شخص آسیب‌دیده را یک‌چهارم مقصر بداند، مبلغ به‌تناسب به 9,000 دلار (رقم توضیحی) کاهش می‌یابد. طبق ماده 2(4)، مالکی که خسارت را پرداخته است می‌تواند از هر شخص دیگری که تقصیر او در خسارت نقش داشته، به نسبت همان تقصیر، سهم مطالبه کند.

یک نکته به‌طور خاص برای صاحبان خانه مهم است. طبق ماده 3(1)، اگر گازگرفتگی در ملک خود مالک رخ دهد، مسئولیت طبق همین قانون تعیین می‌شود، نه طبق قانون Occupiers' Liability Act. بنابراین بازدیدکننده یا تعمیرکاری که در حیاط شما گاز گرفته شود، تابع همین نظام مسئولیت مطلق است. ماده 3(2) یک استثنا می‌افزاید: شخصی که با قصد ارتکاب جرم یا در حال ارتکاب جرم در ملک حضور داشته، طبق ماده 2 حقی ندارد، مگر این‌که نگه‌داشتن سگ در آن ملک برای حفاظت از اشخاص یا اموال نامعقول بوده باشد.

۲. فراتر از پول: دستورهایی که دادگاه درباره سگ و مالک صادر می‌کند

ماده 5.1 برای هر مالک یک وظیفه دائمی تعیین می‌کند: اقدامات احتیاطی معقول انجام دهد تا سگ کسی یا حیوان خانگی را گاز نگیرد یا حمله نکند و رفتاری تهدیدکننده برای ایمنی آنان نداشته باشد. این ماده در زندگی روزمره آسان فراموش می‌شود، اما پس از حادثه یکی از مواردی است که دادگاه بررسی می‌کند.

ماده 4 روندی جدا از دعوای مدنی مطالبه پول است. این روند می‌تواند در دادگاه Ontario Court of Justice علیه مالک آغاز شود، وقتی ادعا شود سگ شخصی یا حیوان خانگی را گاز گرفته یا به او حمله کرده، رفتار سگ تهدیدی برای ایمنی است، یا مالک اقدامات احتیاطی معقول را انجام نداده است. بخش IX قانون Provincial Offences Act بر این روند حاکم است و احراز واقعیت‌ها بر اساس ترجیح ادله (balance of probabilities) انجام می‌شود (ماده 4(1.2) و 4(1.3)). در جریان روند، دادگاه می‌تواند دستور موقت صادر کند و مالک را به اقدامات مشخص برای کنترل مؤثرتر سگ ملزم کند.

اگر دادگاه گازگرفتگی، حمله یا تهدید را احراز کند و صدور دستور را برای حفاظت از عموم لازم بداند، ماده 4(3) دو جهت می‌دهد: دستور معدوم کردن سگ به شیوه مشخص، یا دستور به مالک برای انجام اقدامات مشخص کنترل مؤثرتر یا ایمنی عمومی. نمونه‌های ماده 4(4) شامل محدود کردن سگ به ملک مالک، بستن آن با قلاده یا پوزه‌بند و نصب تابلوهای هشدار است. دادگاه هنگام تصمیم‌گیری می‌تواند اوضاع ماده 4(6) را در نظر بگیرد، از جمله خلق‌وخو و رفتار گذشته و حال سگ، شدت آسیب‌ها، اوضاع غیرعادی مؤثر، احتمال کم تکرار حمله، توان بدنی سگ برای آسیب رساندن و اقداماتی که مالک برای جلوگیری از تکرار انجام داده است. سگی که مشمول دستور کنترل طبق ماده 4(3)(b) است باید ظرف 30 روز از صدور دستور، یا در مهلت دیگری که دادگاه تعیین کند، عقیم شود (ماده 4(7)). طبق ماده 5، دادگاه می‌تواند مالک را برای مدت مشخصی از داشتن سگ دیگری نیز منع کند.

توقیف لایه سوم است. طبق ماده 13، قاضی صلح اگر قانع شود دلایل معقول وجود دارد، می‌تواند حکمی صادر کند که به مأمور صلح اجازه دهد وارد ساختمانی، از جمله خانه مسکونی، شود و سگ را جست‌وجو و توقیف کند. ماده 14 اوضاع اضطراری را پوشش می‌دهد که گرفتن حکم عملی نیست، ماده 15 توقیف در مکان عمومی را در اوضاع قانونی اجازه می‌دهد و ماده 17 می‌خواهد سگ توقیف‌شده بی‌درنگ به پناهگاهی تحویل شود که توسط شهرداری، انتاریو یا نهاد تعیین‌شده اداره می‌شود. مجازات‌ها در ماده 18 آمده است: شخصی که قانون، مقررات یا دستور دادگاه را نقض کند، پس از محکومیت به جریمه حداکثر 10,000 دلار یا حبس حداکثر شش ماه یا هر دو محکوم می‌شود؛ برای شرکت‌ها جریمه حداکثر 60,000 دلار است و دادگاه می‌تواند دستور جبران یا استرداد نیز بدهد.

۳. پیت‌بول‌ها: ممنوعیتی جداگانه با استثناهای محدود

ماده 6 خود ممنوعیت است: جز در مواردی که قانون یا مقررات اجازه دهد، هیچ‌کس نمی‌تواند پیت‌بول داشته باشد، آن را پرورش دهد یا منتقل کند، آن را رها کند مگر به پناهگاهی که شهرداری، انتاریو یا نهاد تعیین‌شده اداره می‌کند، اجازه دهد پیت‌بول در تصرف او سرگردان شود، پیت‌بول را وارد انتاریو کند یا آن را برای جنگیدن تربیت کند. ماده 1 «پیت‌بول» را هم با نژادهای فهرست‌شده تعریف می‌کند و هم سگی را دربر می‌گیرد که ظاهر و ویژگی‌های بدنی آن به‌طور اساسی شبیه آن نژادهاست.

استثناها عمدتاً در مواد 7 و 8 قرار دارند. «پیت‌بول محدودشده» (restricted pit bull) طبق ماده 7 پیت‌بولی است که در روز لازم‌الاجرا شدن مقررات ممنوعیت، یعنی 29 اوت 2005، متعلق به ساکن انتاریو بوده یا ظرف 90 روز پس از آن روز در انتاریو متولد شده است. پیت‌بول محدودشده می‌تواند همچنان نگهداری شود، اما مالک باید الزامات قانون و مقررات درباره این سگ‌ها را رعایت کند. ماده 8 پناهگاه‌ها و مراکز پژوهشی ثبت‌شده‌ای را پوشش می‌دهد که پیت‌بول‌های غیرمحدودشده را برای اهداف قانونی خود نگه می‌دارند. ماده 9 انتقال پیت‌بول محدودشده از راه هدیه یا وصیت را با محدودیت‌های عددی اجازه می‌دهد؛ برای جزئیات به متن همان ماده مراجعه کنید.

در روند ماده 4 دو پیامد سخت‌گیرانه‌تر است. اگر دادگاه احراز کند سگ پیت‌بول است و گاز گرفته، حمله کرده یا تهدید محسوب شده است، ماده 4(8) دادگاه را ملزم به صدور دستور معدوم کردن می‌کند و گزینه اقدامات کنترلی وجود ندارد. همچنین طبق ماده 4(10)، وقتی ادعا شود سگ پیت‌بول است، بار اثبات این‌که پیت‌بول نیست بر عهده مالک است. سرانجام ماده 11 مقرر می‌کند اگر میان این قانون و آیین‌نامه شهرداری درباره کنترل پیت‌بول تعارض باشد، مقرره سخت‌گیرانه‌تر حاکم است؛ پس بررسی قانون استانی به‌تنهایی کافی نیست و آیین‌نامه شهر خود را نیز باید بررسی کنید.

سوءبرداشت‌های رایج

«سگ من قبلاً هرگز کسی را گاز نگرفته، پس گاز اول حساب نمی‌شود.» حساب می‌شود. ماده 2(3) مسئولیت را مستقل از آگاهی مالک از تمایل سگ و مستقل از تقصیر او می‌داند؛ سابقه پاک شرط مسئولیت نیست.

«در حیاط خودم اتفاق افتاده، پس تابع قواعد آسیب بازدیدکننده است.» خیر. ماده 3(1) می‌گوید مسئولیت گازگرفتگی در ملک مالک طبق همین قانون تعیین می‌شود، نه قانون Occupiers' Liability Act.

«وقتی پول را بپردازم، موضوع تمام است.» لزوماً نه. دعوای مدنی و روند ماده 4 درباره سگ دو مسیر جدا هستند؛ پرداخت پول به‌خودی‌خود دستور معدوم کردن یا کنترل را متوقف نمی‌کند و برعکس.

«فقط چند روز از سگ دوستم نگهداری می‌کردم، پس به من ربطی ندارد.» چنین فرضی نکنید. ماده 1 شخصی را که سگ را در تصرف دارد یا پناه می‌دهد در تعریف مالک می‌گنجاند؛ این‌که یک arrangement مشخص مشمول می‌شود یا نه، با دادگاه و بر اساس واقعیت‌هاست.

«ممنوعیت پیت‌بول مربوط به گذشته است.» نیست. ممنوعیت ماده 6 همچنان در متن جاری قانون هست و استثنای پیت‌بول محدودشده همچنان به 29 اوت 2005 گره خورده است؛ پیش از خرید خانه یا آوردن سگ به انتاریو بررسی کنید.

چک‌لیست اقدام

  1. وقتی بازدیدکننده، تعمیرکار یا مأمور تحویل در راه است، ابتدا سگ را در اتاقی بسته یا محوطه‌ای امن قرار دهید؛ این مستقیم‌ترین شکل اقدامات احتیاطی معقول ماده 5.1 است.
  2. درها، درهای جانبی و حصارها را مرتب بررسی کنید و سابقه نگه دارید؛ اقدامات مالک از جمله اوضاعی است که ماده 4(6) فهرست می‌کند.
  3. روشن کنید چه کسی در خانه عملاً سگ را در تصرف دارد و از او نگهداری می‌کند؛ ممکن است بیش از یک مالک وجود داشته باشد و مسئولیت تضامنی است.
  4. پیش از خریدن، به سرپرستی گرفتن یا آوردن سگ از جای دیگر به انتاریو، بررسی کنید آیا در تعریف پیت‌بول می‌گنجد و آیین‌نامه شهرداری را بخوانید؛ در تعارض، قاعده سخت‌گیرانه‌تر حاکم است.
  5. اگر گازگرفتگی رخ داد، برای شخص کمک پزشکی بگیرید، گزارش دهید و سابقه صحنه، مدارک پزشکی و اطلاعات تماس شاهدان را حفظ کنید و فقط به یک عذرخواهی تکیه نکنید.
  6. اگر اوراق دادگاه یا اخطار توقیف دریافت کردید، سریع با وکیل انتاریو مشورت کنید؛ روند مربوط به سگ و دعوای مدنی هر یک باید جداگانه پاسخ داده شوند.
  7. این‌که بیمه خانه یا بیمه مستأجر مسئولیت گازگرفتگی سگ را پوشش می‌دهد یا نه، به شرایط مسئولیت شخصی بیمه‌نامه خودتان بستگی دارد؛ به‌جای فرض کردن، از بیمه‌گر تأیید بگیرید.

Ming Ren, Broker, RE/MAX Realtron


این متن اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی نیست. این‌که چه کسی مالک محسوب می‌شود، نسبت تقصیر و مبلغ خسارت به واقعیت‌های هر پرونده بستگی دارد. پیش از اقدام با وکیل انتاریو مشورت کنید.

منابع اصلی: Dog Owners' Liability Act, R.S.O. 1990, c. D.16, ss.1-18 (Ontario e-Laws، بررسی‌شده در نوامبر ۲۰۲۶).

این مقاله به زبان‌های دیگر: 中文English

راهنمای جامع این دسته:راهنمای کامل قوانین و سیاست‌های املاک در انتاریو: TRESA، قواعد پیشنهاد خرید، تاریون و برنامه‌ریزی شهری

Ming Ren

نویسندهٔ این مقاله: Ming Ren، کارگزار (Broker) در RE/MAX Realtron Realty Inc. برای پرسش‌های مربوط به خرید، فروش یا اجاره می‌توانید مستقیم با من تماس بگیرید: 647-779-9186، mingrenrealty@gmail.com.

معرفی نویسندهدربارهٔ مینگتماس با مینگ

می‌خواهید دربارهٔ خانه‌تان صحبت کنیم؟

می‌توانید مستقیم تماس بگیرید یا کد را برای افزودن مینگ در WeChat اسکن کنید.

کد QR ویچت (WeChat) مینگ
برای افزودن در WeChat اسکن کنید

راهنمای محله‌ها بر اساس شهر

همهٔ شهرها ←
☎ تماس با مینگارزیابی رایگان