Ming RenBroker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage
☎ 647-779-9186

خرید خانه

در سطر اول پیشنهاد خرید چه نام‌هایی نوشته می‌شود؟ نام خریدار و فروشنده در Form 100 انتاریو

نویسنده , Broker, RE/MAX Realtron Realty Inc. (دربارهٔ مینگ) · تاریخ انتشار

Ming Ren · Broker · RE/MAX Realtron Realty Inc., Brokerage

→ همهٔ مقالات · خرید خانه · راهنمای جامع این دسته

من Ming Ren هستم، بروکر RE/MAX Realtron.

اول، اصل مطلب را ساده بگویم: دو سطر بالای Form 100 جای نوشتن نام‌های خودمانی نیست. سطر خریدار (BUYER) به یک پرسش پاسخ می‌دهد: چه کسی این قرارداد را بر عهده می‌گیرد. سطر فروشنده (SELLER) به پرسش دیگری پاسخ می‌دهد: چه کسی واقعاً حق فروش این ملک را دارد. اگر هر یک از این دو سطر اشتباه نوشته شود، بررسی سند مالکیت توسط وکیل، اسناد وام‌دهنده و ثبت نهایی معامله، همه باید در پایان کار به همان سطر برگردند؛ درست زمانی که کمترین وقت باقی مانده است.

پیش از امضای پیشنهاد، این سه موضوع را بررسی کنید: سطر خریدار چگونه نوشته می‌شود، سطر فروشنده با چه چیزی تطبیق داده می‌شود، و چه کسی ممکن است لازم باشد امضا کند، هرچند نامش در هیچ‌یک از این دو سطر نیامده باشد.

۱. سطر خریدار: هر کس که قرار است مالک شود، بدون استثنا

دستور چاپ‌شده زیر سطر خریدار کوتاه است: نام قانونی کامل همه خریداران (Full legal names of all Buyers). دو کلمه وزن اصلی را دارد: «همه» و «قانونی».

همه یعنی اگر چند نفر با هم می‌خرند، نام تک‌تک آن‌ها در این سطر می‌آید و هر یک در بخش امضا، جداگانه امضا می‌کند. رایج‌ترین جاافتادگی که می‌بینم این است: زوجی قصد دارند مالکیت به نام هر دو ثبت شود، اما در پیشنهاد فقط نام یک نفر آمده است؛ معمولاً با این دلیل که «وام عمدتاً بر درآمد یک نفر تکیه دارد». اینکه وام‌دهنده چه کسی را تأیید می‌کند و اینکه مالکیت به نام چه کسی ثبت می‌شود، دو تصمیم متفاوت‌اند. اجازه ندهید اولی بی‌صدا دومی را تعیین کند.

قانونی یعنی نامی که در مدرک شناسایی دولتی آمده است؛ نه نام خودمانی انگلیسی که هر روز استفاده می‌شود و نه شکل کوتاه‌شده نام. در فرم گفته نشده است که ناقص بودن نام خودبه‌خود قرارداد را باطل می‌کند، اما وکلا، وام‌دهندگان و ثبت معامله همگی از همین سطر شروع می‌کنند. ناهماهنگی نام‌ها معمولاً باید پیش از نهایی شدن معامله توسط وکلای دو طرف برطرف شود و وقت می‌گیرد.

یک نکته را فرم به جای شما تصمیم نمی‌گیرد: اگر مشترک می‌خرید، مالکیت به صورت joint tenancy ثبت شود یا tenants in common. در Form 100 هیچ گزینه‌ای برای این انتخاب وجود ندارد. شیوه نگهداری مالکیت را خیلی پیش از نهایی شدن معامله به وکیلتان بگویید تا هنگام ثبت انجام شود، نه در هفته پایانی.

اگر خریدار یک شرکت است، در سطر خریدار نام قانونی کامل شرکت نوشته می‌شود و برای شرکت‌های شماره‌دار، شماره نیز جزئی از نام است. یک مثال صرفاً توضیحی: نام ثبت‌شده کامل به سبک «1234567 Ontario Inc.» نوشته شود، نه فقط نام تجاری یا شکل کوتاه آن. یک وضعیت دیگر هم دقت می‌خواهد: اگر هنگام امضای قرارداد شرکت هنوز تشکیل نشده باشد، طبق ماده ۲۱ قانون Business Corporations Act انتاریو، شخصی که قرارداد را امضا کرده است اصولاً شخصاً به قرارداد ملتزم است؛ وقتی شرکت تشکیل شد و ظرف مدت معقولی قرارداد را پذیرفت (adopt)، آن شخص اصولاً آزاد می‌شود. چنین پیشنهادی را پیش از ارسال، به وکیل نشان دهید.

۲. سطر فروشنده: نه هر که در خانه زندگی می‌کند؛ هر که در سند مالکیت است

دستور زیر سطر فروشنده همان دستور سطر خریدار است: نام قانونی کامل همه فروشندگان (Full legal names of all Sellers). اما روش بررسی کاملاً فرق می‌کند. سطر خریدار چیزی است که اول میان خودتان تعیین می‌کنید و بعد می‌نویسید؛ سطر فروشنده باید با سند مالکیت ثبت‌شده تطبیق داده شود.

دلیلش ساده است: فروشنده تعهد می‌کند سند مالکیت سالم (good title) تحویل دهد. اگر دو مالک در سند ثبت شده باشند و در سطر فروشنده فقط نام یکی بیاید، آن یک نفر به‌تنهایی نمی‌تواند مالکیت کل ملک را منتقل کند. پس نام همه مالکان ثبت‌شده در این سطر می‌آید، حتی مالکی که سال‌هاست در آن خانه زندگی نمی‌کند. پیش از نوشتن پیشنهاد، از طرف فروشنده بخواهید نام مالکان ثبت‌شده را تأیید کند، به جای اینکه نام‌ها را از آگهی فروش کپی کنید.

اگر فروشنده پس از ازدواج نامش را تغییر داده باشد، نام قدیم در سند و نام جدید در مدرک شناسایی با هم نمی‌خواند. این بحران نیست، اما زود به وکیل اطلاع دهید تا اسناد پیونددهنده دو نام از پیش آماده شود و موضوع در بررسی سند توسط وکیل خریدار غافلگیرکننده نباشد.

اگر مالکی فوت کرده باشد، فروشندگان فرزندان او نیستند که هر یک یک سطر امضا کنند. طبق بند (۱) ماده ۲ قانون Estates Administration Act، اموال شخص فوت‌شده که از راه حق بقا (survivorship) به شخص دیگری نمی‌رسد، به نماینده شخصی او (personal representative) منتقل می‌شود و او آن را به عنوان امین (trustee) برای ذی‌نفعان قانونی نگه می‌دارد. پس در فروش ملکِ به‌جامانده از متوفی، نماینده شخصی با همین سمت امضا می‌کند. اینکه نماینده برای امضا و برای نهایی کردن معامله به چه اسنادی نیاز دارد و کار گواهی انحصار وراثت (probate) در چه مرحله‌ای است، می‌تواند تعیین کند که تاریخ نهایی شدن معامله سر جای خود می‌ماند یا نه؛ این را پیش از آگهی کردن ملک از وکیل امور ارث بپرسید، نه بعد از آن.

۳. کسی که نامش در سند نیست نیز ممکن است لازم باشد امضا کند

این همان سطری است که بیشتر از همه از قلم می‌افتد. همسرِ ازدواج‌کرده فروشنده، حتی اگر نامش در سند مالکیت نباشد، ممکن است لازم باشد پیشنهاد را امضا کند؛ نه در سطر فروشنده، بلکه در کادر SPOUSAL CONSENT (رضایت همسر) در انتهای فرم.

مبنای آن قانون Family Law Act است. بند (۱) ماده ۱۸، خانه زناشویی (matrimonial home) را ملکی تعریف می‌کند که شخصی در آن سهم دارد و او و همسرش معمولاً آن را به عنوان محل سکونت خانواده استفاده می‌کنند. بند (۱) ماده ۲۱ مقرر می‌کند که هیچ همسری نمی‌تواند سهمی در خانه زناشویی را منتقل یا در رهن بگذارد، مگر اینکه یکی از این موارد برقرار باشد: همسر دیگر در سند شرکت کند یا با معامله موافقت کند؛ همسر دیگر آن حقوق را در یک توافق‌نامه جدایی (separation agreement) رها کرده باشد؛ دستور دادگاه معامله را مجاز کرده باشد؛ یا هر دو همسر ملک دیگری را به عنوان خانه زناشویی خود ثبت کرده باشند و آن ثبت لغو نشده باشد.

در Form 100 بندی درباره Family Law Act دقیقاً برای همین موضوع وجود دارد: فروشنده تضمین می‌کند که رضایت همسر برای این معامله لازم نیست، مگر اینکه همسر فروشنده رضایت پیش‌بینی‌شده در فرم را امضا کرده باشد. به بیان دیگر، یا همسر رضایت را امضا می‌کند، یا فروشنده آن تضمین را می‌دهد؛ یکی از این دو، نه هیچ‌کدام.

خریداران هم باید به این کادر توجه کنند. طبق بند (۲) ماده ۲۱، معامله‌ای که برخلاف بند (۱) انجام شده باشد می‌تواند با درخواست ذی‌نفع لغو شود، مگر اینکه شخصی که سهم را به دست آورده، آن را در برابر پرداخت بها، با حسن نیت و بدون اطلاع از اینکه ملک خانه زناشویی است، گرفته باشد. خریدار به‌روشنی بها می‌پردازد؛ اما اگر همه دست‌اندرکاران می‌دانستند همسری که نامش در سند نیست در آن خانه زندگی می‌کند، «بدون اطلاع» بودن بسیار دشوار می‌شود. رضایت همسر فقط مسئله خانوادگی فروشنده نیست.

یک مرز را هم روشن نگه دارید: در این قاعده، «همسر» طبق بند (۱) ماده ۱ یعنی دو نفری که با یکدیگر ازدواج کرده‌اند (از جمله ازدواج باطل یا قابل ابطالی که با حسن نیت واقع شده باشد). شریک زندگی مشترکِ بدون ازدواج (common-law partner) برای این قاعده رضایت، همسر محسوب نمی‌شود؛ اما این به آن معنا نیست که چنین شریکی هیچ ادعای دیگری نسبت به ملک نمی‌تواند داشته باشد. آن پرسش جداگانه‌ای است و آن هم برای وکیل است.

یک نکته کلی درباره امضا به جای دیگری: در بخش‌های امضای Form 100 هیچ سطر از پیش چاپ‌شده‌ای برای مقام مجاز شرکت و هیچ سطری برای وکیلِ دارای وکالت‌نامه (attorney under a power of attorney) وجود ندارد. اگر وکیلِ دارای وکالت‌نامه امضا می‌کند یا کسی از طرف شرکت امضا می‌کند، پیش از ارسال سند، از وکیلتان بخواهید نحوه نوشتن امضا را بررسی کند. قالب را خودتان نسازید.

سه سوءبرداشت رایج

«می‌توانم در سطر خریدار همان نام انگلیسی‌ای را بنویسم که همه مرا با آن صدا می‌زنند.» نه. فرم نام قانونی کامل می‌خواهد که از مدرک شناسایی گرفته شود. نام روزمره را برای زندگی روزمره نگه دارید؛ سطر اول قرارداد باید با مدارکتان یکی باشد تا کسی مجبور نشود در هفته پیش از نهایی شدن معامله نام‌ها را با هم تطبیق دهد.

«سند فقط به نام من است، پس تنها کسی که فروش را امضا می‌کند من هستم.» لزوماً نه. ممکن است شما تنها نام در سطر فروشنده باشید، اما اگر آن خانه، خانه زناشویی شما و همسر ازدواج‌کرده‌تان است، همسری که نامش در سند نیست نیز اصولاً کادر رضایت همسر را امضا می‌کند، یا باید یکی از راه‌های دیگر بند (۱) ماده ۲۱، مانند توافق‌نامه جدایی یا دستور دادگاه، برقرار باشد. امضای تنها می‌تواند دقیقاً همان کادر را خالی بگذارد.

«فعلاً فقط نام خودم را در سطر خریدار می‌نویسم؛ پیش از نهایی شدن معامله آن را به نام شرکت تغییر می‌دهیم یا اعضای خانواده را اضافه می‌کنیم.» چنین فرضی نکنید. بندی از Form 100 که می‌گوید وارثان، مجریان وصیت، مدیران ترکه و قائم‌مقام‌ها و منتقل‌الیهمِ امضاکنندگان به قرارداد ملتزم‌اند، درباره این است که چه کسی ملتزم است؛ حق آزادانه‌ای برای خریدار ایجاد نمی‌کند که طرف قرارداد را عوض کند. تغییر خریدار پس از پذیرش پیشنهاد، تغییر یک قرارداد امضاشده است: اینکه شدنی است یا نه، رضایت فروشنده لازم است یا نه، و پیامدهای مالیات نقل‌وانتقال زمین (land transfer tax) چیست، پرسش‌هایی است که باید پیش از امضای پیشنهاد از وکیلتان بپرسید. همین حکم درباره نوشتن عبارت «in trust» در سطر خریدار هم صدق می‌کند؛ پیش از امضا بپرسید، نه پیش از نهایی شدن معامله.

پیش از امضای پیشنهاد، این موارد را به ترتیب بررسی کنید

  1. خریداران، اول اشخاص را مشخص کنید: همه کسانی را که مالکیت به نامشان ثبت می‌شود فهرست کنید، نام هر یک را در سطر خریدار بنویسید و برای هر یک سطر امضا بگذارید.
  2. نام قانونی کامل هر نفر را حرف‌به‌حرف از مدرک شناسایی دولتی کپی کنید؛ بدون نام خودمانی و بدون شکل کوتاه. برای خریدار شرکتی، نام قانونی ثبت‌شده کامل را کپی کنید.
  3. شیوه نگهداری مالکیت — joint tenancy یا tenants in common — را زود به وکیلتان بگویید و آن را به زمان نهایی شدن معامله نسپارید.
  4. فروشندگان، اول سند را بررسی کنید: سطر فروشنده را یک‌به‌یک با مالکان ثبت‌شده تطبیق دهید. اگر نامی تغییر کرده است، از پیش به وکیل اطلاع دهید.
  5. مشخص کنید آیا خانه، خانه زناشویی زوج فروشنده است یا نه. اگر هست، امضای کادر رضایت همسر توسط همسری که نامش در سند نیست را هماهنگ کنید؛ اگر معتقدید رضایت لازم نیست، مبنای آن را از وکیل تأیید بگیرید.
  6. هرجا موضوع ترکه، وکالت‌نامه یا شرکت در میان است، پیش از امضای هر سندی، سمت، اختیار و اسناد لازم امضاکننده را از وکیل تأیید بگیرید.

کار حرفه‌ای و دقیق، پایه اعتماد است. من Ming Ren هستم. اگر بخشی که از آن مطمئن نیستید سطر نام‌ها در پیشنهاد است، مدرک شناسایی و سابقه سند مالکیت را بیاورید تا اسناد را مورد به مورد با هم بررسی کنیم.


این مقاله فقط اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی محسوب نمی‌شود. نسخه فرم، وضعیت سند مالکیت ثبت‌شده و واقعیت‌های پرونده شما می‌تواند نتیجه را تغییر دهد. پیش از هر اقدامی با یک وکیل در انتاریو مشورت کنید.

منابع اصلی: OREA Form 100 Agreement of Purchase and Sale (سطرهای خریدار و فروشنده، بند Family Law Act، بخش‌های امضا و SPOUSAL CONSENT)؛ Family Law Act, R.S.O. 1990, c. F.3, ss.1(1), 18(1), 21 (Ontario e-Laws، بررسی‌شده در نوامبر ۲۰۲۶)؛ Estates Administration Act, R.S.O. 1990, c. E.22, s.2(1)؛ Business Corporations Act, R.S.O. 1990, c. B.16, s.21. شماره شرکت ذکرشده صرفاً مثالی است و مربوط به شرکت واقعی نیست.

یادداشت: این نسخه فارسی برای آگاهی عمومی تهیه شده است. در صورت اختلاف در تفسیر، متن قانون و نسخه‌های انگلیسی و چینی ملاک بررسی دقیق‌تر هستند.

پرسش‌های متداول

می‌توانم در سطر خریدار همان نام انگلیسی روزمره‌ام را بنویسم؟

نه. فرم نام قانونی کامل می‌خواهد که از مدرک شناسایی گرفته شود. نام روزمره را برای زندگی روزمره نگه دارید؛ سطر اول قرارداد باید با مدارکتان یکی باشد تا کسی مجبور نشود در هفته پیش از نهایی شدن معامله نام‌ها را تطبیق دهد.

سند فقط به نام من است، پس تنها امضاکننده فروش من هستم؟

لزوماً نه. ممکن است شما تنها نام در سطر فروشنده باشید، اما اگر آن خانه خانه زناشویی شما و همسر ازدواج‌کرده‌تان است، همسری که نامش در سند نیست نیز اصولاً کادر رضایت همسر را امضا می‌کند، یا باید راه دیگری مانند توافق‌نامه جدایی یا دستور دادگاه برقرار باشد.

می‌توانم فعلاً فقط نام خودم را بنویسم و پیش از نهایی شدن آن را به شرکت تغییر دهم یا خانواده را اضافه کنم؟

چنین فرضی نکنید. تغییر خریدار پس از پذیرش پیشنهاد، تغییر یک قرارداد امضاشده است: اینکه شدنی است یا نه، رضایت فروشنده لازم است یا نه، و پیامدهای مالیات نقل‌وانتقال زمین چیست، پرسش‌هایی است که باید پیش از امضای پیشنهاد از وکیلتان بپرسید. همین حکم درباره نوشتن «in trust» در سطر خریدار هم صدق می‌کند.

این مقاله به زبان‌های دیگر: 中文English

راهنمای جامع این دسته:راهنمای کامل خرید خانه در انتاریو: اول پول، بعد پیشنهاد خرید، بعد انتقال سند

Ming Ren

نویسندهٔ این مقاله: Ming Ren، کارگزار (Broker) در RE/MAX Realtron Realty Inc. برای پرسش‌های مربوط به خرید، فروش یا اجاره می‌توانید مستقیم با من تماس بگیرید: 647-779-9186، mingrenrealty@gmail.com.

معرفی نویسندهدربارهٔ مینگتماس با مینگ

می‌خواهید دربارهٔ خانه‌تان صحبت کنیم؟

می‌توانید مستقیم تماس بگیرید یا کد را برای افزودن مینگ در WeChat اسکن کنید.

کد QR ویچت (WeChat) مینگ
برای افزودن در WeChat اسکن کنید

راهنمای محله‌ها بر اساس شهر

همهٔ شهرها ←
☎ تماس با مینگارزیابی رایگان